Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2015

Κάποιος Plume: Ένας γαλήνιος άνθρωπος





Τεντώνοντας τα χέρια έξω από το κρεβάτι, ο Plume παραξενεύτηκε που δεν ακούμπησε τοίχο.
«Για φαντάσου, σκέφτηκε, θα τον έφαγαν τα μυρμήγκια…» και ξανακοιμήθηκε.
  Μετά από λίγο, η γυναίκα του τον άρπαξε και τον τράνταξε: «Κοίτα γύρω σου χαμένο κορμί! Την ώρα που εσύ κοιμόσουνα του καλού καιρού, μας έκλεψαν το σπίτι». Πράγματι, ολόγυρα, απλωνόταν  ένας ανέπαφος ουρανός. «Αλλά είναι τετελεσμένο», σκέφτηκε.
  Λίγο αργότερα ακούστηκε ένας θόρυβος. Ήταν ένα τρένο που κατέφθανε μ’ όλη του την ταχύτητα. «Με τη φόρα που δείχνει να έχει πάρει, σκέφτηκε, σίγουρα θα φτάσει πριν από μας», και ξανακοιμήθηκε.
  Κατόπιν τον ξύπνησε το κρύο. Ήταν ολόκληρος βουτηγμένος στο αίμα. Μερικά κομμάτια της γυναίκας του κείτονταν δίπλα του. «Όπου υπάρχει αίμα, σκέφτηκε, χίλιες αναποδιές αναφύονται. Καλό θα ήταν να μην είχε περάσει το τρένο. Αλλά αφού πέρασε…» και ξανακοιμήθηκε.
-          Αλλά, έλεγε ο δικαστής, πως εξηγείτε το γεγονός ότι η γυναίκα σας χτύπησε σε σημείο να βρεθεί τεμαχισμένη σε οκτώ κομμάτια, χωρίς εσείς, που ήσασταν δίπλα της, να μπορέσετε να κάνετε μια κίνηση για να το εμποδίσετε, χωρίς καν να το αντιληφθείτε; Ιδού το μυστήριο! Αυτό είναι το σημείο στο οποίο συνοψίζεται όλο το θέμα.
-          Εγώ δεν μπορώ να τον βοηθήσω σ’ αυτό το σημείο, σκέφτηκε ο Plume, και ξανακοιμήθηκε.
-          Η εκτέλεση θα γίνει αύριο. Κατηγορούμενε, έχετε να προσθέσετε κάτι;
-          Με συγχωρείτε, δεν παρακολουθούσα. Και ξανακοιμήθηκε.

text: Henri MichauxUn Certain Plume (1931), στα ελληνικά «Κάποιος Plume», μετάφραση Βασιλική Παπαχρήστου-Ζούλη, εκδόσεις Χατζηνικολή 1988. music: Link Wray – The Shadow Knows, The Shadow Knows/My Alberta vinyl 7”, Swan records 1964. 

Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2015

working class heroes



Ο Άρθουρ ξανάπιασε δουλειά το απόγευμα. Ήθελε ακόμα τετρακόσιους κυλίνδρους για να τελειώσει την καθημερινή του παραγωγή. Μπορούσε να σιγανέψει το ρυθμό, μα όσο του ’μενε ακόμα δουλειά, δεν ήθελε να κόψει τη φόρα του, ώσπου να δει τους κυλίνδρους καθαρούς και τελειωμένους στο κουτί δίπλα στον τόρνο. Ξεπέταξε τους τετρακόσιους σε τρεις ώρες, κι ύστερα κι ύστερα άρχισε να κάνει πως δουλεύει, πότε πως καθαρίζει τη μηχανή, πότε πως δίνει εργαλεία στον Τζακ να τα τροχίσει, για να πουν καμιά κουβέντα. Μούτρο, είπε μέσα του φχαριστημένος, καθώς έπιανε την πρώτη εκατοντάδα πετώντας ένα ένα τα κομμάτια στο κουτί, με λογική ταχύτητα. Μην αφήσεις κανένα κάθαρμα να σε πατήσει κάτω –έτσι έλεγε ο Φρεντ όταν ήταν στο ναυτικό. Κάπως τα ’χε πει στα λατινικά, και πάντως ήτανε καλή συμβουλή, κι ας μη τη χρειαζόμουν. Εγώ δε θ’ αφήσω να με πατήσει κανείς, εγώ δηλαδή δεν έχω ψυχή; Κι αν πεις και για το δικαίωμα ψήφου που μου δίνουν, έτσι μου ’ρχεται να τους πω που να την χώσουνε τη ψήφο τους και που την έχω γραμμένη. Να μου πούνε: «Κοίτα δω, φίλε, πάρε εκατό μπαστούνια δυναμίτη κι ένα ολοκαίνουργιο καψούλι και τίναξε τη φάμπρικα στον αέρα», αυτό μάλιστα, ευχαρίστως να το κάνω, γιατί θ’ άξιζε τον κόπο. Δράση! Θα την κοπάναγα για τη Ρωσία ή το Βόρειο Πόλο, θα την άραζα εκείπερα και θα ψόφαγα στο γέλιο με τα κατορθώματά μου, τι υπέροχο θέαμα, αρχιεργάτες, μηχανές και καλογυαλισμένα ποδήλατα ανατινάζονται στον ουρανό μια ωραία φεγγαρόλουστη νύχτα. Όχι πως μου φταίξανε σε τίποτα, μα έτσι μου τη δίνει εμένα καμιά φορά. Εμένα δε μου καίγεται καρφί, ας πα’ να τιναχτεί όλος ο κόσμος στον αέρα, αύριο κιόλας, αρκεί να πάω κι εγώ μαζί του.

text: Ένα αυθεντικό κι ωραίο παιδί της αγγλικής εργατικής τάξης, ο Alan Sillitoe και το Saturday Night and Sunday Morning, στα ελληνικά «Σάββατο βράδι, Κυριακή πρωί», μετάφραση Γιάννης Ευαγγελίδης, εκδόσεις Γράμματα 1986. 
music: Κι άλλα τέσσερα από τα καλύτερα παιδιά της ίδια τάξης…Black SabbathThe Straightener, Vol.4 LP, Vertigo records, 1972. 


Κυριακή, 23 Αυγούστου 2015

the summer's over...



Με την πρώτη βροχή ύστερα από, ούτε και που θυμάμαι πότε, να στάζει έξω απ’ το παράθυρο, είναι μάλλον η κατάλληλη στιγμή του αποχαιρετισμού σ’ ένα ακόμη μακρύ και ζεστό καλοκαίρι, με δύο στιγμιότυπα από το ταξίδι που έκανε όλες αυτές τις ατέλειωτες ιδρωμένες μέρες να φαντάζουν πολύ πιο όμορφες απ’ ότι στην πλειοψηφία τους ήταν.
Ευχές για καλή αντάμωση στην εκλεκτή παρέα των magnificent four που «συντονίστηκε» και «ένιωσε», και για καλή δύναμη σε όλους εσάς τον χειμώνα που έρχεται…