Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014

eyes on my dead skin




Έχοντας βάλει τον δίσκο να παίζει επαναληπτικά από χθες και τη δισκοκριτική του Memory Deluxe: I Knew Buffalo Bill 2 του αγαπητού κυρίου Jeremy Gluck (αυτή την φορά παρέα μόνο με τον Robert, ναι γιό του Kevin, Coyne, μιας και όλη η υπόλοιπη συμμορία απ’ τα παλιά δεν βρίσκεται πια μαζί μας), στον φούρνο απ’ όπου μόλις βγει ψημένη θα την διαβάσετε πρώτα στο mic.gr και αμέσως μετά εδώ, ένα μικρό μουσικό διάλειμμα χωρίς πολλά λόγια με την ωραία διασκευή του κόμματου έτσι κι αλλιώς των Barracudas, Dead Skin από τους Indian Ghost.
Το παρόν άσμα περιέχεται μέσα στην συλλογή Eyes On You Vol.2 της καλής γαλλικής Closer records που έχει αρχίσει να δραστηριοποιείται για τα καλά και πάλι…
Και επί της ευκαιρίας, αμέσως μετά θυμόμαστε και το ολοκαύτωμα του πρωτότυπου μέσα από το για πάντα φρέσκο Mean Time από τα 1983…πέρασαν κιόλας 30 χρόνια!





Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2014

all is violent, all is bright




Λοιπόν εστοίχειωνα την πόλη των ονείρων σας και σταματούσα στις έρημες αγορές την αγνή τούτη συναλλαγή της ψυχής μου, ανάμεσά σας αόρατης κι εναλλασσόμενης καθώς φωτιά από αγκάθια στον άνεμο/ Αλλά έχω σκοπό να ζήσω ανάμεσά σας/ Στους πολυσύχναστους τόπους είναι οι πιο μεγάλες σιωπές/ Η ψυχή μου είναι γιομάτη ψέμμα, σαν τη θάλασσα την ευκίνητη και δυνατή/ Κι ο άνθρωπος ενθουσιασμένος από ένα κρασί, φέροντας την καρδιά του ατίθαση και βουερή σαν ένα σμάρι μαύρες μύγες, βρίσκει να πει πράματα σαν αυτά: «…τριαντάφυλλα, πορφυρή απόλαυση: η γης η απέραντη για τον πόθο μου, και ποιος θα της βάλει σύνορα απόψε;/ Για την ψυχή μου την πλεγμένη στις μακρινές υποθέσεις, εκατό φωτιές πόλεων ζωπυρωμένες από το γαύγισμα των σκυλιών/ Και ‘μείς με άσκεπο κεφάλι και ξυπόλητοι στις δροσιές του κόσμου/ Κι όσοι ξαπλώθηκαν γυμνοί στον απέραντο αιώνα –σηκώνουνται πλήθος πάνω στη γη- σηκώνουνται πλήθος και κραυγάζουν πως τούτος ο κόσμος δεν είναι στα συγκαλά του!/ Η νύχτα, κάτω απ’ το γαύγισμα των σκυλιών, αρμέγει την ηδονή της απ’ τις λαγόνες των γυναικών/ Μάταιοι δρόμοι που μια πνοή ξετυλίγει ως εμάς/ Δρόμοι του κόσμου, ο ένας σας ακολουθάει…ω ταξιδιώτη μέσα στον κίτρινο άνεμο, γεύση της ψυχής!...κι ο κόκκος, λες, της ινδικής καννάβεως κατέχει, φτάνει να τον τρίψουν! Ιδιότητες μεθυστικές/ Όλο το αλάτι της γης σκιρτάει μέσα στα όνειρα/ Ο ίσκιος ενός μεγάλου πουλιού περνάει πάνω απ’ το πρόσωπο μου/ Τι μούδωσε ο κόσμος άλλο απ’ το αναρρίπισμα των χορταριών;…Μοναξιά!...λόχοι άστρων περνάνε στην άκρη του κόσμου, προσαρτώντας απ’ τα μαγεριά ένα κατοικίδιο άστρο/ Αιωνιότητα που χασμουριέται στις αμμουδιές/ Κι όχι που ένας άνθρωπος δεν είναι θλιμμένος, αλλά σηκωμένος πριν φέξει και σε συνετή συναλλαγή μ’ ένα γέρικο δέντρο, το πηγούνι του ακουμπισμένο στο τελευταίο άστρο βλέπει στο βάθος του νηστικού ουρανού μεγάλα πράγματα αγνά που στρέφουν προς την αγαλλίαση…


image: Nicholas Roerich – Star of a hero (1936).
text: Ένα cut-up ή πιο σωστά ένα fold-in στο βιβλίο-ποίημα του Saint-John PerseAnabase (1924), στα ελληνικά: «Ανάβαση» σε μετάφραση του Τ.Κ. Παπατσώνη, πρώτη έκδοση 1957 Αθήνα, δεύτερη στις εκδόσεις Συνέχεια 1989. 
music: God is an Astronaut - Fall from the stars, The End of the Beginning CD, Revive Records 2002.


Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2014

spiteful thing




Περιμένοντας τον ταχυδρόμο με τον –νομίζω, ελπίζω και εύχομαι- δυναμίτη σε μορφή CD και την ετικέτα Spiteful κολλημένη πάνω, μια απλή αναφορά των συντελεστών, έτσι για να μας ανοίξει η όρεξη…
Sonny Vincent (Testors), Steve Mackay (Stooges), Rat Scabies (Damned), Glen Matlock (Sex Pistols)…