Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

to the wind



Στα χρόνια των παππούδων μας
οι μύλοι του νησιού είχανε φτερά,
αυτά που ο Δον Κιχώτης νόμιζε
χέρια γιγάντων. Τώρα είναι ασάλευτα.

Οι γείτονες μας θριαμβολογούν
που επαληθεύτηκαν οι λογικές τους
ερμηνείες. Δεν υποπτεύονται
πόσο μίζερη έγινε η ζωή μας
με τους ανάπηρους ανεμόμυλους.


text: Γιώργης Μανουσάκης - Τα Ποιήματα 1967-2007, Τόμος Β’, Ανέκδοτα - Αθησαύριστα, εκδόσεις Γαβριηλίδη 2013.
music: Machine – To The Wind, Machine Digital EP, 2013. 


Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

poor man's moody blues


...θα το δείτε, έλεγε, θα γυρίσουν για να τα μοιραστούν όλα οι παπάδες, οι γκρίνγκος, και οι πλούσιοι και τίποτα για τους φτωχούς, βέβαια, γιατί αυτοί θα ’ναι πάντα τόσο γαμημένοι που αν μια μέρα, θα το δείτε, τα σκατά έχουν κάποια αξία, οι φτωχοί θα γεννιούνται χωρίς κώλο, έλεγε...

text: Gabriel Garcia Marquez - El otoño del patriarca (1975), στα ελληνικά «Το φθινόπωρο του Πατριάρχη», μετάφραση Κλαίτη Σωτηριάδου – Μπαράχας, εκδόσεις Λιβάνη 1984.
music: Mother & Son – The Hanging Tree, Mother and Son LP, Impedance records 2010.


Κυριακή, 1 Οκτωβρίου 2017

Herbsttag



Κύριε· είναι καιρός. Το θέρος κράτησε πολύ,
τις σκιές σου ρίξε στους ωροδείκτες
και λευτέρωσε, στους κάμπους, τους ανέμους.

Πρόσταξε τους γυμνούς καρπούς να γινωθούνε·
δυο μέρες νότου δώρισέ τους ακόνη,
κάνε τους να βιαστούν να ωριμάσουν πια,
και ξεκλείδωσε την άκρα μέθη στο βαρύ κρασί.

Όποιος δεν έχει τώρα στέγη, δε θα χτίσει ποτέ.
Όποιος μονάχος είναι τώρα, για καιρό θα μείνει·
θα διαβάζει, θ’ αγρυπνά, θα γράφει
και θα πλανιέται ανήσυχος
σε στράτες με δεντρόφυλλα παρατημένα
να σέρνονται στο χώμα.

text: Rainer Maria Rilke - Herbsttag (1902), στα ελληνικά: «Φθινοπωρινή μέρα», μέσα από το βιβλίο «Στον άνεμο μετέωρος θε να μαι», μετάφραση Χρήστος Κολτούκης, εκδόσεις Ελεγεία 2008.
music: Western Skies Motel – Garden, Settlers LP, Lost Tribe Sound 2016.