Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα I forgot to remember to forget. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα I forgot to remember to forget. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 16 Απριλίου 2018

Burning a world away... a tribute to Bruno Adams




01.  Fatal Shore – World Away (Fatal Shore ST 1997)
02.  Once Upon A Time – Dortmond (Rare Material 1985-1995)
03.  Fatal Shore – 100 Degrees In The Shade (Free Fall 2003)
04.  Once Upon A Time – Walk On Gilded Splinters (Rare Material 1985-1995)
05.  Fatal Shore – The Snake Song (Fatal Shore ST 1997)
06.  Once Upon A Time – Holley (Once Upon A Time ST 1990)
07.  Fatal Shore – Mindless (Free Fall 2003)
08.  Once Upon A Time – Korrekt (Rare Material 1985-1990)
09.  Fatal Shore – Whos Been Talkin (Setting The Sails For Eldorado 2011)
10.  Once Upon A Time – Stand Alone (Rare Material 1985-1995)
11.  Fatal Shore – So Glad I Did (Real World 2007)
12.  Once Upon A Time – Sweet Taste (Once Upon A Time ST 1992)
13.  Fatal Shore – Real World (Real World 2007)
14.  Once Upon A Time – Planetarium (The Blink Of An Eye 1992)
15.  Fatal Shore – If You Go Away (Setting The Sails For Eldorado 2011)
16.  Once Upon A Time – The Wheel (The Blink Of An Eye 1992)
17.  Fatal Shore – My Death (Setting The Sails For Eldorado 2011)
18.  Once Upon A Time – Goodbye (Dont Look Down 1994)
19.  The Natural Wonders – Singers (To Many Sides Of Bruno Adams 2009)
20.  Phil Shoenfelt & Southern Cross – Forgiven {dedicated to Bruno Adams} (Paranoia.com 2010)




Παρασκευή 6 Ιανουαρίου 2017

another list in the wall... 2016



Επειδή εμείς κύριοι και κυρίες, τηρούμε τις υποσχέσεις μας, ιδού...
14 + 1 κομμάτια μερικά παρμένα μέσα από singles αλλά τα περισσότερα μέσα από δίσκους που αν μη τι άλλο αξίζουν έστω ένα άκουσμα.
Ειδικά άλμπουμ σαν το Settlers των (του) Western Skies Motel ή το Spirits Furnace του The Bones of J.R. Jones ή και το Deep in the Well των Vincas, μου είναι ακατανόητο πως δεν βρήκαν τον δρόμο σε καμία από τις εγχώριες λίστες που έπεσε το μάτι μου... αλλά θα μου πεις εδώ τα παιδιά έχουν άλλες σοβαρότερες δουλειές, ασχολούνται με τις τελευταίες σαχλαμάρες του Iggy, του Cave και των Radiohead με τους τελευταίους δεν ασχολήθηκα ποτέ, δεν αντέχω την κλάψα του τραγουδιστή τους, αλλά οι φετινοί δίσκοι των δύο πρώτων νομίζω ότι μόνο οίκτο μπορούν να προξενήσουν σε κάποιον ορκισμένο αλλά έστω λίγο αντικειμενικό οπαδό τους.
Αυτά για την ώρα.

01.  Mountain Witch – The Dead Wont Sleep (Burning Village LP)
02.  Vincas – Unburied (Deep In The Well LP)
03.  Hoodlum Shouts – Split The Bone (Heat Island CD)
04.  Dan Howls – The Prince Of Wails (Howler EP)
05.  Thirsty Eyes – Two Tracks (I love you without words) (Modesty Between Strangers 7 Single)
06.  Garret R. Cooper – Mine Is A World (Jardin Digital Album)
07.  Dim Locator - Six Miles Deep (Six Miles Deep CD)
08.  Minor Birds – Wendy (Digital Single)
09.  Trappist Afterland – Sundog (Gods Good Earth CD)
10.  The Bones Of J.R. Jones – Bless Your Soul (Spirits Furnace LP)
11.  Eyes Unclouded – Run Away (ST Digital EP)
12.  Dhead Shaker – Im A Wolfman (Digital Single)
13.  RT Valine – Oklahoma (Oklahoma Digital Album)
14.  Western Skies Motel – Migratory Birds (Settlers LP)
15.  Bonus Track: The Wasted Sons – Like A Ghost (Live Recording)



Σάββατο 2 Ιανουαρίου 2016

another list in the wall...2015


Ένεκα ατυχών συμβάντων και συγκυριών αυτό τον καιρό, τη διαδικασία της λίστας δεν την ευχαριστήθηκα όπως άλλες φορές. Και ούτε το έψαξα και πολύ το πράγμα. Οπότε... ακολουθούν έντεκα δίσκοι και ισάριθμα τραγούδια που νομίζω ότι άκουσα περισσότερο φέτος, και στη ούγια τους γράφουν 2015. 

Για όσα ξέχασα ας υπάρξει συγχώρεση, και για όσα απλά δεν άκουσα... μελλοντική πληροφόρηση. 

Εκτός του πρώτου στη σειρά δίσκου, αυτόν των Algiers που είναι πραγματικά πρώτος και καλύτερος με διαφορά, η υπόλοιπη αρίθμηση είναι -περίπου- τυχαία.
Καλή χρονιά σε όλους. 

01. Algiers - Algiers
Ο μοναδικός φετινός δίσκος που έρχεται από, και πηγαίνει πολύ μακριά. Σε όποια λίστα δεν τον δείτε προσπεράστε την άφοβα και γρήγορα. 


02. The Three Blind Mice - The Chosen One
Noir ξεnoir, Swamp ξεswamp η μόνη αλήθεια είναι ότι εδώ έχουμε μια Δισκάρα. 


03. Swampland - The Stranded West
Το ντεμπούτο της χρονιάς (μετά τους Algiers φυσικά που είναι εκτός συναγωνισμού). 


04. Ballroom - Ballroom
Αυστραλονεοϋοερκέζικος εθιστικός θόρυβος. 


05. Destination Lonely - No One Can Save Me
Ο καλύτερος φετινός garage δίσκος έρχεται από την Γαλλία. 


06. Spirit Valley - Give Trance a Chance
Νομίζω μπορούσαν και καλύτερα αλλά κι έτσι εντάξει είναι.


07. Hugo Race & the True Spirit - The Spirit
Ακόμη ένας ωραίος δίσκος στη (μεγάλη) σειρά από τον αγαπητό Hugo. 


08. Phil Shoenfelt & Southern Cross - The Bell Ringer (Live at the Shot-Out Eye)
Αδυναμία...ακόμη και με ανισομερή επιλογή τραγουδιών με έμφαση στις τελευταίες κυκλοφορίες από μια σχεδόν τριαντάχρονη πορεία, άκουσα και ευχαριστήθηκα τον δίσκο πολλές φορές. Και τις ζωντανές εκτελέσεις των Forgiven και Bloodshot Eyes άπειρες. 


09. Nomads - Demolicion, Live at El Sol, Madrid
Αδυναμία δεύτερη, μαζί και μερικά από τα σπουδαιότερα τραγούδια των τελευταίων τριάντα χρόνων του rock and roll σε ζωντανές απολαυστικές εκτελέσεις. Μαζί και ο κλασσικός πια, ύμνος για τους απανταχού πικραμένους: The Bad Times Will Do Me Good.


10. The Underground Youth - Hounded
Έχουν εξελιχθεί σε σταθερή αξία, αφού τώρα που τα σκέφτομαι κάθε τους κυκλοφορία τα τελευταία χρόνια τρυπώνει στις λίστες μου. 


11. Sex Church - Flowers
Το κύκνειο άσμα τους, ρουφιέται σαν τελευταίο τσιγάρο.


Και έντεκα τραγούδια, και πάλι σε τυχαία σειρά σε μια λίστα που η Αυστραλία έχει τον πρώτο λόγο:


01. The Wilful Boys - Anybody There?
Διαστροφικά ωραίο, στέλνει μετεξεταστέους όλους τους ευέλπιδες φετινούς θορυβοποιούς. Περιμένω το πρώτο τους άλμπουμ. 


02. The Kill Devil Hills - Hydra
Το δεύτερο single μετά το I Am the Rut, I Am The Wheel, μέσα από το επερχόμενο με τη νέα χρονιά άλμπουμ τους King Pest, το οποίο (το άλμπουμ) έχει καπαρώσει από τώρα περίοπτη θέση στην ενδεκάδα του 2016. 


03. Space Bats, Attack! - Battle
Το καλύτερο instrumental που άκουσα φέτος. 


04. Loobs - Dysentry
Θερίζει η Δυσεντερία κυριολεκτικά. 


05. Gunman & the Holy Ghost - Broken Mirrors
Μαζί με το Favorite Toy παρακάτω ότι πιο ωραίο από το ράφι της Americana για φέτος. 


06. The Morning Sons – Favorite Toy
Το τραγούδι υπήρχε και στο πρώτο EP τους, αν και εκεί υποσκελιζόταν από το Redemption is So Passe. Το ότι στο δεύτερό τους EP είναι το καλύτερο από τα έξη μάλλον σημαίνει πολλά για το μέλλον τους. Όπως –ελπίζω- και τίποτα. 


07. Levon J. Conlon & The Black Spring - His Burning Chair
Εν αναμονή του άλμπουμ μάλλον μέσα στο '16, ένα πρώτο δείγμα από το νέο όχημα του κυρίου Rhyece O'Neill των Greta Mob. Για αυτούς που ξέρουν, οι υπόλοιποι ας γυρίσουν πλευρό. 


08. Twa Corbies - A Fool in April
Συνεργασία μεταξύ Tony Wakeford και Gernot Musch. Οι λάτρεις των Sol Invictus (όπως η αφεντιά μου) ας πλησιάσουν ολόκληρο το άλμπουμ λαίμαργα. Θα αποζημιωθούν. 


09. Mightiest of Guns - Sawtooth Knife
Ο δίσκος δεν δικαίωσε τις προσδοκίες, αυτό το τραγούδι όμως...


10. Midnight Scavengers - Legitimate Desire
Ο δίσκος δεν δικαίωσε τις προσδοκίες, αυτό το τραγούδι όμως...


11. The Holy Soul - Fortean Times
Ο δίσκος (αυτός κι αν) δεν δικαίωσε τις προσδοκίες, αυτό το τραγούδι όμως... 



Πρώτη δημοσίευση στην ανασκόπηση του 2015 στο mic.gr


Τετάρτη 15 Απριλίου 2015

the writer not the song


Από 'δώ μέσα έχουν παρουσιαστεί αμέτρητοι –κόψε κάτι- συγγραφείς και ποιητές, ποιήματα που έγιναν τραγούδια και πολλά άλλα παρεμφερή καλούδια. 

Ήρθε ο καιρός λοιπόν για μια λίστα όπου το κάθε τραγούδι της εμπεριέχει στον τίτλο του το όνομα κάποιου συγγραφέα ή και ποιητή. Προσοχή! Όχι μόνο να είναι αφιερωμένο το κομμάτι στον συγγραφέα, αλλά να φέρει στον τίτλο το όνομα του.  

Το παράδοξο τώρα που ξανακοιτάω τη λίστα είναι ότι με δύο τραγούδια συμμετέχουν μόνο οι Movie Star Junkies (Melville και Jim Thompson) που το τελευταίο που τους λες είναι κουλτουριάρηδες, και ο Peter Laughner (Baudelaire και Sylvia Plath) γνωστός στους μυημένους από τη συμμετοχή του στους Rocket From The Tombs και Pere Ubu. 

Η ελληνική συμμετοχή είναι και αυτή διπλή με τους Arthur Cravan και Richard Brautigan να μνημονεύονται αντίστοιχα από τους Regressverbot και τους Groove Machine, ενώ οι υπόλοιπες καλύπτουν όλα τα αναγνωστικά γούστα και περιόδους, από τον John Donne στον Walt Whitman κι από κει στον Philip K. Dick, και από τον William Blake στον Raymond Chandler μέχρι τον άλλον William τον S.Burroughs

Όσο για τα μουσικά…από την εισαγωγή με τους Man Or Astro-man? μέχρι τον John Cale και τον Van Morrison είναι μακρύς ο δρόμος...

Προτάσεις, επισημάνσεις, παραλήψεις δεκτές και επιβεβλημένες.  


1. Philip K. Dick in the Pet Section of a Wal-Mart 
by Man or Astro-Man? 
2. Melville 
by Movie Star Junkies 
3. Jim Thompson 
by Movie Star Junkies 
4. Antonin Artaud 
by Bauhaus 
5. William S. Burroughs Don't Play Guitar 
by Islamic Diggers 
6. Richard Brautigan 
by Groove Machine 
7. Arthur Cravan
by Regressverbot
8. Bukowski
by Modest Mouse
9. House That Jack Kerouac Built
by The Go-Betweens
10. Walt Whitman's Niece
by Billy Bragg & Wilco
11. Good Time (I Didn't Know Sartre Played Piano)
by Poison Girls
12. Verlaine Shot Rimbaud
by Lydia Loveless
13. Raymond Chandler Evening
by Robyn Hitchcock
14. Rave On, John Donne
by Van Morrison
15. Graham Greene
by John Cale
16. Hemingway's Whiskey
by Kris Kristofferson
17. Baudelaire
by Peter Laughner & Friends
18. Sylvia Plath
by Peter Laughner & Friends
19. B. Traven
by Yeveto
20. My Name is William Blake
by Owl Oxidant


 
Καλή...ανάγνωση!



Παρασκευή 2 Ιανουαρίου 2015

another list in the wall...2014




Αυτή τη φορά η κλασσική εικοσιδυάδα άλλαξε λίγο μορφή και όπως μου ζητήθηκε από το Mic, αντί για 22 δίσκους περιέχει 11 άλμπουμ και άλλα τόσα τραγούδια, πράγμα που με βόλεψε μια χαρά γιατί σιγά μην έβρισκα τόσους πολλούς δίσκους που μου άρεσαν πολύ σ’ αυτή την χρονιά που μόλις μας άφησε…
Ιδού λοιπόν η περιβόητη λίστα όπως δημοσιεύτηκε στο mic.gr 

Το 2014 θα πρέπει να ήταν η χρονιά που λόγω διαφόρων ευτυχών αλλά και ατυχών συγκυριών, άκουσα την λιγότερη "καινούργια μουσική" εδώ και πολλά χρόνια.
Παρόλα αυτά, και μετά από κάποιες "αυτιές" που έριξα σε διάφορες λίστες έγκυρων και μη περιοδικών και γραφιάδων, δε μου φαίνεται ότι έχασα και πολλά. Τουλάχιστον από αυτά που με το στανιό κάποιοι προσπαθούν να πλασάρουν ως "απαραίτητα". Όσο για τα άλλα, αυτά που θ' αποτελέσουν κομμάτια των Pebbles του 2030, ο χρόνος είναι πάντα στο πλευρό μου για να τα ανακαλύψω, έστω και καθυστερημένα.

Από τους δίσκους που άκουσα λοιπόν, μετά ωρίμου σκέψεως ξεχώρισα και σας παραθέτω σε μια "άκυρη" λίστα, τα παρακάτω. Βάζω έναν αστερίσκο για το Eyes Injected With Love των συνηθών υπόπτων σε ανάλογες λίστες μου, Five Dollar Priest που δεν κατάφερα ν' ακούσω ακόμη, και σας εύχομαι καλή χρονιά! 

11 δίσκοι

01. Gallon Drunk - The Soul of the Hour
Τα τελευταία χρόνια κάθε δίσκος που βγάζουν μου ακούγεται και καλύτερος.
Μ' αυτά και με κείνα, έχουν σχεδόν εκθρονίσει από την κορυφή της "αγαπημένης εγγλέζικης rock and roll μπάντας" τους Flaming Stars. 


02. Jeremy Gluck & Robert Coyne - I Knew Buffalo Bill 2
Ενδοσκοπικός, απολογητικός, συναισθηματικός και φορτισμένος, λιτός και απέριττος. Μεγάλα προσόντα στην εποχή μας. Και είναι πάντα κι αυτή η φωνή του Gluck που μετράει τα χρόνια μας. 


03. Lydia Lunch & Cypress Grove - A Fistful of Desert Blues
Μια χούφτα έρημος και μια πλάση ερημιά, μεταφρασμένη σε νότες. 


04. Sonny Vincent & Spite - Spiteful
Όπου ακούς πολλούς ξεδοντιασμένους γέρο-πάνκιδες κράτα και μεγάλο καλάθι. 


05. The Swamp Creatures - Impressions
Οι Slug Guts το διέλυσαν, οι Witch Hats τα ξύνουν, και εκεί που πήγαινα να γράψω "ποιος νοιάζεται όσο υπάρχουν αυστραλέζικες μπάντες σαν τους Swamp Creatures" διαβάζω ότι μόλις το διέλυσαν και αυτοί. Κρίμα κι άδικο. 


06. George Cessna - Sincerely Yours
Ο γιός του Slim Cessna προσφέρει ένα δυνατό αναλγητικό σε όσους πόνεσαν με το άδοξο και πρόωρο τέλος τις μπάντας του, των Sterling Sisters. 


07. The Dark Rags - Paranoia Blues
Πάει καιρός που έπαψα να ξεχωρίζω τους δίσκους ανάλογα με την χώρα προέλευσης, οπότε λίστα με τα "καλύτερα ελληνικά" εγώ δεν θα στείλω. Έτσι κι αλλιώς όπως έγραψα και στο review, το Paranoia Blues είναι ένας rock and roll δίσκος που το καβούκι της "ελληνικής σκηνής" του πέφτει στενό.


08. Swans - To Be Kind
Εντάξει έχουν γραφτεί τα πάντα τελευταία γι' αυτούς. Πέραν του ότι μου άρεσε και αυτός ο δίσκος τους, τον βάζω στη λίστα και για να μην ακούω την γκρίνια του Γιάννη (πάλαι ποτέ συντάκτη του Mic) για τον επόμενο χρόνο. Τουλάχιστον. 


09. Exhaustion - Biker
Ο Άϊ Ριβέρμπης o Θορυβοποιός -μεγάλη η χάρη του- το 'κανε πάλι το θαύμα του. 


10. Ritual Howls - Turkish Leather
Μουσική σαν προσευχή, Καυτή σαν πάγος στο χέρι, γλιστράει σαν ψάρι, αφήνει πίσω κύκλους που μεγαλώνουν και χάνονται, και κόκκινη σαν τους δέκα μήνες την κόκκινης νύχτας, ένα δαδί με χρώμα κεχριμπαρένιο τη φωτίζει κι ένα ευλαβικό ουρλιαχτό με νανουρίζει.


11. The Ukiah Drag - In the Reaper's Quarter
Ξυπνάνε τον Mr. Hyde μέσα μου, και η αλήθεια είναι ότι δεν του αρέσει καθόλου να κοιμάται. 


Και 11 τραγούδια:

01. Spirit Valley - Abyss
Θα μπορούσες να το πεις και τραγούδι της χρονιάς. Κατευθείαν από τις αυστραλέζικες κοιλάδες φυσικά. 


02. Flight Reaction - Eight Hours Ago
Γκαραζοψυχεδελικό πολύτιμο πετράδι σουηδικής κοπής, από αυτά που λες ότι "δεν βγαίνουν πια".


03. Acts Revelations - For Tonight, My Love, It's Curtains
Ο Morricone καβάλα σε καγκουρό. 


04. Indian Ghost - Dead Skin
Η καλύτερη διασκευή της χρονιάς, στο παγκόσμιο άσμα των Barracudas.


05. New Christs - It's Not a Game
Θύμισαν τις ένδοξες μέρες του Lower Yourself. Για να μη πω του Born Out of Time και γίνω -λίγο- υπερβολικός. Νέοι Χριστοί είναι αυτοί, μπορούν και ανασταίνονται... 


06. River Of Snakes - Divine
Τραχύ κιθαριστικό ροκ απ' τα αυστραλέζικα αλώνια, που ευτυχώς τουλάχιστον για μας, ποτέ δεν θα το ακούσουν τα indie σαλόνια.
 

07. Mirror Mirror - U
Ακόμη ένα γκαραζοψυχεδελικό πετράδι, αμερικάνικης κοπής αυτή τη φορά, που σπάζει καρδιές όπως μόνο κάτι τύποι σαν τον Arthur Lee στα καλύτερά του μπορούσαν να το κάνουν. 


08. Regressverbot - Arthur Cravan
"Αρθούρε Κραβάν πάρε με μαζί, να χαθούμε στην Αμερική, σαν νέοι άγιοι, σαν σκελετοί". 


09. Herbst in Peking - The Tyger
Μελοποιημένος Blake από Τεύτονες. Γάμος του ουρανού και της κόλασης. 


10. House of Light - Last Dance
Σαν σύνολο το Nervous Systems μου άφησε ανάμεικτα συναισθήματα. Το Last Dance όμως είναι πραγματικά ένα pop rock κομψοτέχνημα. 


11. Mark Steiner & His Problems - Don't Explain
Η εκτέλεση των Nikki Sudden/Rowland S.Howard θα παραμένει εις τον αιώνα αξεπέραστη, ο αγαπητός Mark όμως κι αυτός δίνει τα ρέστα του στο κομμάτι της Billie Holiday. Μέσα από το Saudade, τον νέο του δίσκο όπου κατά τα άλλα... σίγουρα μπορούσε και καλύτερα.



Σάββατο 12 Απριλίου 2014

Bird is the word (talking about my friend the bird)



Με αφορμή μια ιστορία μέσα από το –κλασσικό πια- βιβλίο μου «Από τη λάθος πλευρά», που έχει τον εύγλωττο τίτλο «Ο φίλος μου το πουλί», που τον δανείζεται από τους Morlocks και ξεκινάει με μια κρητική μαντινάδα, περήφανος σας παρουσιάζω μια λίστα με δώδεκα…μπερντοτράγουδα! Φτερά και κελαϊδίσματα στον άνεμο, νότες στο πεντάγραμμο και λέξεις στο χαρτί. 

Last Drive - Bird Dance Beat/Surfin’ bird (V.A.- Straight To Hellas cassette compilation, Lazy Dog, 1989) 

Αν και συνηθίζω όπως γνωρίζετε να «ανοίγω» τις λίστες μου με κάποιο οργανικό κομμάτι, σήμερα θα παραβώ τον κανόνα, με μια εξαίρεση που όμως απλά τον επιβεβαιώνει.
Με δύο σπάρους λοιπόν που τους στήνουν οι Last Drive διασκευάζοντας με μια ή σωστότερα, χωρίς ανάσα τα ξακουστά μπερντοτράγουδα των Trashmen, Bird Dance Beat και Surfin Bird, έχω στο πιάτο μου πολλά τρυγόνια και συνάμα αφήνω χώρο και στην λίστα μου αφού μπορώ να προσπεράσω άφοβα το SurfinBird από τους Ramones, τους Cramps και τους Bananamen. 

The Barbarians - Hey Little Bird (Hey Little Bird" / You've Got to Understand 7” Joy Records, 1964) 

Βασικά για γκόμενα μιλάει, αλλά δεν αφήνω την ευκαιρία να χώσω στην λίστα ένα τέτοιο φοβερό –και πολυδιασκευασμένο- γκαραζοτράγουδο. Οι ανίατα εθισμένοι στο γράσο θα έχουν σίγουρα φτάσει, μα ποτέ ξεπεράσει, τα όρια του overdose με τις συνεχόμενες ακροάσεις-δόσεις του πρωτότυπου ακολουθούμενου από τις φοβερές διασκευές των Chesterfield Kings και Miracle Workers…τουλάχιστον. 

Morlocks - My Friend the Bird (Submerged Alive LP, Epitaph, 1987) 

Μέσα από τον δεύτερο δίσκο αυτών των αγαπημένων υποχθόνιων γκαραζιέριδων, εκείνο το fake live στην Epitaph που είχε τον τίτλο Submerged Alive, το My Friend the bird είναι ένα τραγούδι που το κουβαλάω σαν πουλί στον ώμο μου, ένας αχώριστος φίλος για ούτε που θυμάμαι πια πόσα χρόνια…Talking about my friend the bird Who just flew out of my mind 

Fun Things - When the Birdmen Fly (Fun Things EP, EMI Custom Records, 1980) 

Με αντιγράφω από μια παλιότερη ανάρτηση στο the crypt: 
«Μελωδικό, σκληρό και αλήτικο punk rock, που ισορροπεί σε μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στον ήχο των σκληρών του Detroit, την Power Pop και φυσικά στο τότε, τώρα και για πάντα αξεπέραστο High Energy Rock and Roll των Birdman. Ένα τραγούδι δηλαδή επιτομή αυτού που ονομάστηκε «αυστραλέζικο rock», από μια μπάντα που πέταξε και χάθηκε σαν αστραπή στον ουρανό, χωρίς να προσγειωθεί ποτέ. Το μοναδικό τους EP έμεινε να αιωρείται λαμπρό, σε κείνο το σημείο που τόσο συχνά γουστάρουμε να ατενίζουμε με τις ώρες, εκεί που οι άνθρωποι πουλιά συνήθιζαν να πετούν.» 

Panx RomanaBirdy (Σπάσε την γραμμή LP, Wipe Out, 1993) 

Οι Panx διαβάζουν το ομότιτλο συγκινητικό βιβλίο του William Wharton (ή βλέπουν την ταινία του Alan Parker) και σκαρώνουν ένα από τα ωραιότερα τραγούδια τους…Ξαναμίλησέ μου Birdy και θα φύγουμε μακριά… 

Circo Fantasma – Bluebird (I Knew Jeffrey Lee CD, Lain Records, 2006) 

Την πρώτη φορά που άκουσα αυτή την μεταμόρφωση του ξεχασμένου  b-side του Cave από το 1992, Bluebird σε Blues πρώτης γραμμής, πάτησα το repeat 5-6 φορές μπας και το χωνέψω, όπως σας έχω ξαναγράψει σε έναπαλιότερο κείμενο για τους Circo Fantasma. Ομηρική διασκευή! 
I got a blue bird, a blue bird on my shoulder… And I know that I fly and the rest is lie...

Once Upon A Time - Black Bird (The Many Sides of Bruno Adams, Unofficial CD, 2009) 

Επικών διαστάσεων πτήση από τούτο εδώ το μαυροπούλι, που δεν ξέρω γιατί αλλά από την πρώτη στιγμή που το άκουσα μου έφερε στο μυαλό το εξίσου επικό ποίημα The Rhyme of Ancient Mariner του Samuel Taylor Coleridge…Μεγάλη φωνή, μεγάλη μπάντα, τα έχουμε πει πολλές φορές αυτά, αλλά καλό είναι και να τα εμπεδώνουμε… 

Neil Young & Crazy Horse - Danger Bird (Zuma LP, Reprise, 1975) 

Από τα αγαπημένα μου κομμάτια του μπαρμπα-Neil και των Crazy Horse, με τους αλληγορικούς στίχους του να μου θυμίζουν για πάντα μια βασανιστικών πτήσεων εφηβεία.
Κι αυτές οι κιθάρες…από τις καλύτερες κιθαριστικές συνομιλίες που έχουν ακούσει τα αυτιά μου. 

Leonard Cohen - Bird on A Wire (Songs From A Room LP, Columbia, 1969) 

Σίγουρα το ωραιότερο τραγούδι της μυθολογίας πουλί-ελευθερία, αν και μάλλον όχι το διασημότερο μιας που εκείνη η άτυχη παρέα από τον νότο του κλέβει την δόξα με τον Free Bird, αλλά δεν πειράζει, και τα δύο αυτά πουλιά ήταν υπέροχα κι ας παραλείπω εδώ εγώ το δεύτερο για λόγους οικονομίας. 

It’s A Beautiful Day - White Bird (It’s A Beautiful Day LP, CBS, 1969) 

Τι να γράψω κι εγώ τώρα για τέτοια συγκροτήματα, δίσκους και τραγούδια…Κλασική μουσική. 

Woven Hand - Another White Bird (Blush Music CD, Glitterhouse, 2003) 

Έτσι λίγο πριν τον αποχαιρετισμό αυτό το περιπετειώδες πέταγμα, ενός ακόμη λευκού πουλιού που ξεπετάγεται σαν πνεύμα μέσα από τις χορδές της Gretsch του Eugene για να χαθεί στο απέραντο του ουρανού. 

The Earthbound – Tails Out Blues (La Guerra Final CD, The Lab Records, 2008) 

Μ’ αυτά και με κείνα φτάσαμε και στο δωδέκατο τραγούδι της λίστας…Με πόνο καρδιάς μένουν απ’ έξω τα High Flying Bird στην εκτέλεση των H.P. Lovecraft, Cuckoo Bird από…κάποια εκτέλεση τέλος πάντων, Seabirds των Triffids, The Bird του Charlie Parker, Rainbirds του Tom Waits, Albatross των Fleetwood Mac (για το τελευταίο μικρό το κακό αφού το έχω συμπεριλάβει ήδη στην θαλασσολίστα μου), και για να αφήσουν χώρο να κλείσουν αυτή την συλλογή οι Earthbound με ένα από τα καλύτερα μπερντοτράγουδα εγχώριας και μη παραγωγής… 
Well I’m a high-flying bird baby, got to keep my wings clean and free…



Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου 2013

another list in the wall...2013


Αγαπητό μου αναγνωστικό κοινό, δεν ξέρω για σένα ούτε για μένα, πάντως τους υπόλοιπους μια χαρά τους βλέπω, αφού λύθηκε το φλέγον ζήτημα του ανοίγματος των μαγαζιών τις Κυριακές και μπορούν να κυκλοφορούν άνετα με μια –τουλάχιστον- σακούλα στο χέρι και εκείνη την μέρα, εμείς γιατί να γκρινιάζουμε? Σε όσους ποθούν σακούλες λοιπόν τους εύχομαι σακούλες…πολλές να τους κοπούν τα χέρια απ’ το βάρος…σακούλες, σακούλες όπως τη βρίσκει ο καθένας τι να κάνεις…στους υπόλοιπους δεν ξέρω, εσείς ξέρετε καλύτερα τις κρυφές επιθυμίες σας…σε όλους πάντως σακουλάτους και μη, εύχομαι το κλασσικό παππουδιέρικο μα αθάνατο, υγεία παιδιά!

Οι δίσκοι τώρα…παρά τις γκρίνιες φίλων και μη, εγώ συμπλήρωσα εικοσιδυάδα άνετα και με δίσκους που όλοι τους μου άρεσαν πολύ, χώρια που άφησα απ’ έξω καμιά δεκαριά την τελευταία στιγμή…για την πλειονότητα όλο και κάτι έχω γράψει εδώ μέσα, οπότε βάζω το link στον τίτλο πάνω…για τους 2-3 που δεν τα έχουμε πει δεν τρέχει τίποτα έχουν γραφτεί αρκετά αλλού…μια σημείωση μόνο για τους The Drobs, o δίσκος κυκλοφόρησε πέρυσι τον Δεκέμβρη και μάλιστα προς το τέλος του αν θυμάμαι καλά, άρα δικαιωματικά κερδίζει μια θέση στην φετινή λίστα… 
Μαζί με τους δίσκους κρατάω και τα live του Hugo Race, των Oscillation και το επετειακό των Last Drive και…πάμε…

Σε τυχαίαπερίπου- σειρά:

























Και μια μνεία στο τέλος για το Three chords and a cloud of dust το τριπλό CD Box της Easy Action Records που κυκλοφόρησε φέτος και είναι αφιερωμένο στον Scott Morgan (που πέρασε και περνάει δύσκολα τελευταία με την υγεία του). Θα τα πούμε σύντομα ξανά για αυτόν και τις παλιοπαρέες του, ως τότε όμως εσείς που δεν έχετε ασχοληθεί ενδελεχώς μαζί του, μη περιμένετε να πεθάνει και ν’ αρχίσουν τα γνωστά λιβανιστήρια για να το κάνετε…κάντε το τώρα και μην έρθετε αδιάβαστοι στο μάθημα…στην ανάγκη ξεκινήστε από εδώ!

Σας αφήνω με Dim Locator και Touch…καλή χρονιά.