Δευτέρα, 16 Απριλίου 2018

Burning a world away... a tribute to Bruno Adams




01.  Fatal Shore – World Away (Fatal Shore ST 1997)
02.  Once Upon A Time – Dortmond (Rare Material 1985-1995)
03.  Fatal Shore – 100 Degrees In The Shade (Free Fall 2003)
04.  Once Upon A Time – Walk On Gilded Splinters (Rare Material 1985-1995)
05.  Fatal Shore – The Snake Song (Fatal Shore ST 1997)
06.  Once Upon A Time – Holley (Once Upon A Time ST 1990)
07.  Fatal Shore – Mindless (Free Fall 2003)
08.  Once Upon A Time – Korrekt (Rare Material 1985-1990)
09.  Fatal Shore – Whos Been Talkin (Setting The Sails For Eldorado 2011)
10.  Once Upon A Time – Stand Alone (Rare Material 1985-1995)
11.  Fatal Shore – So Glad I Did (Real World 2007)
12.  Once Upon A Time – Sweet Taste (Once Upon A Time ST 1992)
13.  Fatal Shore – Real World (Real World 2007)
14.  Once Upon A Time – Planetarium (The Blink Of An Eye 1992)
15.  Fatal Shore – If You Go Away (Setting The Sails For Eldorado 2011)
16.  Once Upon A Time – The Wheel (The Blink Of An Eye 1992)
17.  Fatal Shore – My Death (Setting The Sails For Eldorado 2011)
18.  Once Upon A Time – Goodbye (Dont Look Down 1994)
19.  The Natural Wonders – Singers (To Many Sides Of Bruno Adams 2009)
20.  Phil Shoenfelt & Southern Cross – Forgiven {dedicated to Bruno Adams} (Paranoia.com 2010)




Τρίτη, 10 Απριλίου 2018

Ο θησαυρός της Σιέρα Μάδρε



Αυτά με την άδεια. Αν τη βγάλεις οι ληστές θα σου πάρουν το χρυσάφι σου. Αν δε τη βγάλεις και σε μυριστεί το κράτος, σου παίρνει το μισό σου κομπόδεμα ή κι ολόκληρο ακόμα, για τιμωρία.
Κι από πάνω βρίσκεσαι ολομόναχος κι αβοήθητος μέσα στην απέραντη ερημιά του δάσους.
Μα δεν είναι μόνο αυτό. Απ τη στιγμή που αποκτάς κάτι, βλέπεις τον κόσμο διαφορετικά.
Όπως και να χει το πράμα, απ τη στιγμή εκείνη αρχίζεις να ανήκεις στη μειοψηφία, κι όλοι οι άλλοι που δεν έχουν τίποτα, ή έχουν λιγότερα από σένα, γίνονται θανάσιμοι εχθροί σου.
Από εκείνη τη στιγμή πρέπει να έχεις διαρκώς τα μάτια σου τέσσερα. Πάντα θα υπάρχει κάτι να σε κρατάει σ επιφυλακή. Όσο δεν έχεις τίποτα είσαι σκλάβος του άδειου σου στομαχιού κι οποιουδήποτε μπορεί να σ το γεμίσει. Και μόλις αποκτήσεις κάτι, γίνεσαι σκλάβος της ιδιοκτησίας σου.
...

Το χρυσάφι που φορά η όμορφη κυρία κι ο βασιλιάς στην κορόνα του, έχει περάσει από παράξενα χέρια κι έχει πλυθεί πολλές φορές με αίμα, όπως πλένεται τώρα με νερό και σαπούνι.
Ένα στεφάνι από λουλούδια ή από τα φύλλα κάποιου δέντρου, έχει πιο ευγενική καταγωγή, και παρόλο που το χρυσάφι αντέχει περισσότερο, το πλεονέκτημά του είναι τελείως σχετικό.

text: B. Traven – The Treasure Of The Sierra Madre (1927), στα ελληνικά «Ο θησαυρός της Σιέρα Μάδρε», μετάφραση Γιάννης Ευαγγελίδης, εκδόσεις Γράμματα 1986.
music: Snakes – Instrumental, No More Songs About Wildflowers CD, Grimoire Records 2018.


Τετάρτη, 4 Απριλίου 2018

Ακόμη μια άνοιξη





Είναι μαχαίρι αυτό που βλέπω εμπρός μου;
~Σαίξπηρ

Σαν νυφιάτικη τρομπέτα ακούγεται ο ρυθμός
ή μήπως είν’ η ώρα που κατευοδώνεται ο νεκρός;
Μεγαλοβδομαδιάτικος, γλυκός εσπερινός
μην είντο φρικαλέο γέλιο που βγάζει ο ηλίθιος;

Να μαι εδώ ακόμη μια άνοιξη
ν’ ακούω τη φωνή μου

Που σαι ρε μάνα να με δεις
γομάρι με άφησες, κουφάρι θα βρεις.
Κι εσείς Κήποι μου καταπράσινοι, μυστικοί
σκόνη κι αγκάθια, ίδιοι οι φίλοι μου οι παλιοί.

Να μαι εδώ ακόμη μια άνοιξη
ν’ ακούω τη φωνή μου

Σκοτείνιασε ο ουρανός
κι έχει το ύφος αρχαίας Σφίγγας
λουσμένος όχι απτου φεγγαριού το φως
μα από τη λάμψη μια βιτρίνας.
Σταχτιά αγριόχηνα
πάνω απτο μελλοντικό μου μνήμα που πετάς
παρακαλώ σε
με το φτερούγισμά σου στείλε ένα σήμα
στους καρτερούντες της άλλης πλευράς.


Να μαι εδώ ακόμη μια άνοιξη
ν’ ακούω τη φωνή μου

Μια τέτοια μέρα δεν θα ταν ωραία; αναρωτιέμαι
χέρι με χέρι να κινήσουμε, μεγάλη παρέα!
και δεν κρατιέμαι.
Θα το ενέκρινε ίσως, κι ο ίδιος ο Θεός!
μια τέτοια μέρανα τελειώνουμε επιτέλους αξιοπρεπώς;

Μανα μαι εδώ ακόμη μια άνοιξη
ν’ ακούω τη φωνή μου
να μαι δω ακόμη μια
Εγώ που νέος, καθαρός σαν δάκρυ
θα φευγα για την Αχερουσία.

image: Pieter Bruegel the Elder – Christ Carrying The Cross (λεπτομέρεια), 1564.
text: Χρήστος Πελτέκης – Συγκομιδή από την εποχή της ξηρασίας, εκδόσεις orphan drugs, 2017.
music: Γιαννάκης Ζλατάνης (ο Μέγας) – Αυτοσχεδιασμός (Της τάβλας).&-