we're no here

…όμως, αν λειτουργούσαμε με έναν τρόπο πιο ασαφή, σαν μια επιρροή, μια ιδέα, ένα πράγμα άτρωτο, ανέγγιχτο, δίχως μπρος ή πίσω μέτωπο ή μετόπισθεν, να γυρίζει σαν αέριο; Οι στρατοί μοιάζουν με τα φυτά, ανίκητοι ως σύνολο, ριζωμένοι βαθιά, τρέφονται έως την κορυφή χάρη στους μακριούς βλαστούς τους. Μπορούσαμε να γίνουμε ατμός που γυρίζει στον αέρα όπου θέλει. Τα βασίλεια μας βρίσκονταν στο μυαλό του καθενός από τους άντρες μας, καθώς δεν θέλαμε τίποτε υλικό για να μας στηρίζει, κι έτσι ίσως δεν είχαμε να προσφέρουμε και τίποτα το υλικό ως θυσία στον βίαιο θάνατο. Ένας κανονικός στρατός μοιάζει απελπισμένος δίχως στόχο. Του μένει το έδαφος που πατάει και η απειλή του όπλου του. 

text: T.E. Lawrence (Λώρενς της Αραβίας) – Ανταρτοπόλεμος στην έρημο, η εξέλιξη μιας εξέγερσης, μετάφραση Ανδρέας Αποστολίδης, εκδόσεις Άγρα 1998. 

music: Mogwai – We ‘re No Here, Mr. Beast CD, Play It Again Sam, 2006.

urgh!

Χωρίς πολλά λόγια, στο πνεύμα και της ίδιας της ταινίας, από την βιντεοκασέτα του Urgh! A Music War, του 1981, που πίσω σε κείνα τα π.ι. (προ ιντερνετ) χρόνια έπαιζε τον ρόλο ενός -φτωχού έστω- youtube, οι Cramps επί σκηνής και επί το –θεάρεστο θαρρώ- έργο τους, συλώντας το Tear it Up του Johnny Burnette…ένα πραγματικό σοκ για μας που τους βλέπαμε «ζωντανούς» για πρώτη φορά...

Και όπως συνηθίζουμε να αντιτείνουμε ο ένας στον άλλον με τον φίλο μου τον Ελάϊτζα, όταν πια στερεύουν τα άλλα επιχειρήματα για την τωρινή μας κατάσταση: «Cramps δεν άκουγες μικρός? τι περιμένεις…»

more orphan cramps

Get Your Gun - ST EP

2012
Empty Tape Records

Τους Get Your Gun τους άκουσα πρώτη φορά στην συλλογή The Reverb Conspiracy Vol.1, όπου συμμετέχουν με το πρώτο κομμάτι αυτού του EP, το Staying for a While, και ξεχωρίζουν σαν την μύγα μέσα στο γάλα από τις περισσότερες μπάντες που συναντάς εκεί μέσα. Και αυτό γιατί σε αντίθεση με τους άλλους που αρκούνται να υφαίνουν άλλος καλύτερα άλλος χειρότερα, το γνωστό υπνωτικό  «νέο ψυχεδελικό» κιθαριστικό χαλί εις τον αιώνα τον άπαντα, οι Get Your Gun μπορούν την ίδια στιγμή να αναφέρονται στην πιασάρικη μελαγχολία των πρώιμων Madrugada, την μαστουρωμένη δίνη ενός οργανικού κρεσέντου κάποιου stoner τριο (που γουστάρει φυσικά και τα blues), τους απέραντους ουρανούς της πιο ταξιδιάρικης Americana, τον τρομακτικό σωλήνα του μεγάλου κύματος που προσπαθούν ν’ αναπαράγουν στην κιθάρα τους όλοι οι surfers, μέχρι και τους βάλτους όπου χρόνια τώρα γίνεται η παράνομη απόσταξη του γνήσιου αυστραλέζικου swamp rock.
Σας μπέρδεψα? Δεν φταίω εγώ, θα ακούσετε και νομίζω θα καταλάβετε…
Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω τα σχετικά γνωστά ονόματα της προαναφερθείσας συλλογής (πως θα μπορούσα άλλωστε όταν αυτά είναι μπάντες που μου αρέσουν πολύ και τους έχουμε ακούσει και από αυτό το blog, σαν τους Orange Revival, Underground Youth, Sonic Jesus, Wall of Death, και άλλα) οι Get Your Gun ήταν η πραγματική έκπληξη που με περίμενε εκεί μέσα.
Ελπίδα –μεγάλη- για το μέλλον, τούτοι οι Δανοί, που αν συνυπολογίσουμε και την ευρύτερη –βλέπε Σκανδιναβία- καταγωγή τους, γίνεται ακόμη μεγαλύτερη…
Συμπέρασμα? Get Your Gun, immediately! 

bandcamp