Πέμπτη 13 Μαρτίου 2014

pierced heart


Ενώ εμείς, έπειτα και από την επανεμφάνισή τους πριν δύο μήνες στο Portland, κάναμε όνειρα να είμαστε παρόντες σε μια ακόμη dead moon night στο εγγύς μέλλον, ή έστω για ελληνικές ημερομηνίες στην ανοιξιάτικη περιοδεία των Pierced Arrows, τα νέα για τον Fred δεν είναι καθόλου μα καθόλου καλά…


Δευτέρα 10 Μαρτίου 2014

boom


«Να θυμάσαι το εξής», είπε ο Τάιλερ. «Οι άνθρωποι που προσπαθείς να ποδοπατήσεις , είναι οι άνθρωποι από τους οποίους εξαρτάσαι. Είμαστε οι άνθρωποι που σου πλένουμε τα ρούχα και μαγειρεύουμε το φαγητό σου και σερβίρουμε το βραδινό σου. Σου στρώνουμε το κρεβάτι. Σε φυλάμε όταν κοιμάσαι. Οδηγάμε τα ασθενοφόρα. Σου περνάμε τα τηλεφωνήματα. Είμαστε μάγειρες και ταξιτζίδες και ξέρουμε τα πάντα για σένα. Επεξεργαζόμαστε τα ασφαλιστικά σου στοιχεία και τις χρεώσεις της πιστωτικής σου κάρτας. Ελέγχουμε κάθε μέρος της ζωή σου.
     «Είμαστε τα μεσαία παιδιά της Ιστορίας, μεγαλωμένα από την τηλεόραση με τέτοιο τρόπο ώστε να πιστεύουμε πως κάποια μέρα θα γίνουμε εκατομμυριούχοι και αστέρες του σινεμά και αστέρες του ροκ, αλλά δεν πρόκειται να γίνουμε. Και μόλις που αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε αυτό το γεγονός», είπε ο Τάιλερ. «Οπότε κομμένες οι μαλακίες». 

text: Chuck Palahniuk – Fight Club, μετάφραση Γιάννης Πολύζος, εκδόσεις Οξύ 2000.
music: Man or Astroman? – Time Bomb, Destroy All Astromen LP, Estrus records1994.

Παρασκευή 7 Μαρτίου 2014

we are 138


…ο Σμιντ είπε ότι έβλεπε στα πρόσωπά τους ότι γνώριζαν πολύ καλά τι σημαίνει αντιμόδα, τις Σκιώδεις αγορές, όπως της Πανκ, σε αντίθεση με τη Ντίσκο, και των Κάντιλακ απέναντι στα μικρά αυτοκίνητα με μικρή κατανάλωση καυσίμου, και της Sun και Apple  απέναντι στην παντοδυναμία της Microsoft. Είπε ότι θα μπορούσε, αν το επιθυμούσαν οι άντρες, να μιλά για αρκετή ώρα για το δίλλημα που αντιμετωπίζει ο μεμονωμένος καταναλωτής, ο οποίος αμφιταλαντεύεται μεταξύ του έμφυτου αγελαίου ενστίκτου που μας έδωσε ο Θεός και του βαθιά ριζωμένου φόβου να θυσιάσει τη φυσική ταυτότητα που επίσης μας έδωσε ο Θεός και για τον τρόπο που αυτά τα άγχη υποδαυλίζονταν και-κάθετος-ή καταπραΰνονταν από επιδέξια σχεδιασμένες τάσεις και ότι αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, σύμφωνα με τον Τρίτο Νόμο της Κινητικής του μάρκετινγκ, πως κάθε ΜΚΔ (δηλαδή η γενική ροή) γεννούσε και τη Σκιώδη Αντιμόδα της, αντίρροπη και μικρότερη από την επικρατούσα τάση, που, σε αυτή την περίπτωση, ήταν τα Μειωμένων Θερμίδων και Άπαχα τρόφιμα, τα συμπληρώματα διατροφής, τα μειωμένης και χωρίς καφεΐνη καφέ, τα υποκατάστατα ζάχαρης και η μαργαρίνη, το αερόμπικ και η λιποαναρρόφηση και το κάβα κάβα, η καλή ενάντια στην κακή χοληστερίνη, τα ακόρεστα λίπη ενάντια στα αντιοξιδωτικά, η διαχείριση χρόνου και ο Ελεύθερος χρόνος και το πανέξυπνα καλλιεργούμενο άγχος που όλοι ένιωθαν για να κρατηθούν σε φόρμα, να έχουν ωραίο σώμα, να ζήσουν πολύ και να στύψουν και την τελευταία ικμάδα παραγωγικότητας και υγείας και αυτοβελτίωσης, και από το τελευταίο δευτερόλεπτο που περνάει, και σ’ εκείνο το σημείο ο Σμιντ μαλάκωσε και ομολόγησε πως, από την άλλη, γνώριζε ότι ο χρόνος τους ήταν πολύτιμος και συνεπώς…  

text: David Foster Wallace – Oblivion: Stories (2004), στα ελληνικά: Αμερικάνικη λήθη, μετάφραση Γιάννος Πολυκανδριώτης, εκδόσεις Κέδρος 2011. 
music: Misfits – We are 138, Bullet EP, Plan 9 records 1978.