Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 2015

Destination Lonely - No One Can Save Me




Ελπίδα για το μέλλον, είχα αποκαλέσει παλιότερα αυτά τα γαλλάκια με το ωραίο όνομα (το δανεισμένο από τους Cheater Slicks) όταν είχαν βγάλει το δεύτερο τους EP το Kiss or Kicks.

Τώρα με το πρώτο τους ολοκληρωμένο άλμπουμ να έχει βγει αχνιστό-αχνιστό μέσα από το Swampland, το στούντιο όπου έχει ηχογραφήσει κατά καιρούς σχεδόν ολόκληρη η γαλλική rock and roll σκηνή, και που ανήκει στον κιθαρίστα-τραγουδιστή των Lonely, τον γνωστό και μη εξαιρετέο Lo’ Spider, μπορεί να μη δικαιώνουν στο 100% και κάθε στιγμή του δίσκου την ελπίδα, αλλά κρατάνε τη φωτιά αναμμένη και λαμπρή, με κομμάτια σαν το εισαγωγικό-οργανικό Freeze Beat, το No One Can Save Me που δίνει και τον τίτλο στον άλμπουμ, και βέβαια το Now You’re Dead, έναν garage ύμνο, που οι ρίζες του φτάνουν βαθιά κάτω και πίσω στο παρελθόν, μέχρι τους Groupies και το Primitive, ενώ τα κλαδιά του υψώνονται ακάνθινα και τρυπούν ματώνοντας και σημαδεύοντας παντοτινά, το μέλλον.  

Όλα αυτά στη καλή Voodoo Rhythm records που είχε καιρό να μας δώσει μια τόσο καλή δουλειά…μη σας πω από την εποχή των πρώιμων Movie Star Junkies, πριν αυτοί το βρούνε εκείνον τον παπά στο δρόμο και θάψουνε πέντε-έξι. 

bandcamp



Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2015

σε πρόσωπο δεύτερο


Κουβάλησε την ψυχή του στα δόντια
κι έφτασε μέχρι εδώ ξεψυχώντας.

Όχι για να ζήσει
αλλά για να μείνει ζωντανός.


Αυτός που όταν τον ρωτούν
ποιός είσαι
απαντά
από μακριά.



music: Spiritual Front – Soulgambler, Nihilst EP, Hau Ruck! SPQR 2003.

 

Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου 2015

Κάποιος Plume: Ένας γαλήνιος άνθρωπος





Τεντώνοντας τα χέρια έξω από το κρεβάτι, ο Plume παραξενεύτηκε που δεν ακούμπησε τοίχο.

«Για φαντάσου, σκέφτηκε, θα τον έφαγαν τα μυρμήγκια…» και ξανακοιμήθηκε.

  Μετά από λίγο, η γυναίκα του τον άρπαξε και τον τράνταξε: «Κοίτα γύρω σου χαμένο κορμί! Την ώρα που εσύ κοιμόσουνα του καλού καιρού, μας έκλεψαν το σπίτι». Πράγματι, ολόγυρα, απλωνόταν  ένας ανέπαφος ουρανός. «Αλλά είναι τετελεσμένο», σκέφτηκε.

  Λίγο αργότερα ακούστηκε ένας θόρυβος. Ήταν ένα τρένο που κατέφθανε μ’ όλη του την ταχύτητα. «Με τη φόρα που δείχνει να έχει πάρει, σκέφτηκε, σίγουρα θα φτάσει πριν από μας», και ξανακοιμήθηκε.

  Κατόπιν τον ξύπνησε το κρύο. Ήταν ολόκληρος βουτηγμένος στο αίμα. Μερικά κομμάτια της γυναίκας του κείτονταν δίπλα του. «Όπου υπάρχει αίμα, σκέφτηκε, χίλιες αναποδιές αναφύονται. Καλό θα ήταν να μην είχε περάσει το τρένο. Αλλά αφού πέρασε…» και ξανακοιμήθηκε.

-          Αλλά, έλεγε ο δικαστής, πως εξηγείτε το γεγονός ότι η γυναίκα σας χτύπησε σε σημείο να βρεθεί τεμαχισμένη σε οκτώ κομμάτια, χωρίς εσείς, που ήσασταν δίπλα της, να μπορέσετε να κάνετε μια κίνηση για να το εμποδίσετε, χωρίς καν να το αντιληφθείτε; Ιδού το μυστήριο! Αυτό είναι το σημείο στο οποίο συνοψίζεται όλο το θέμα.

-          Εγώ δεν μπορώ να τον βοηθήσω σ’ αυτό το σημείο, σκέφτηκε ο Plume, και ξανακοιμήθηκε.

-          Η εκτέλεση θα γίνει αύριο. Κατηγορούμενε, έχετε να προσθέσετε κάτι;

-          Με συγχωρείτε, δεν παρακολουθούσα. Και ξανακοιμήθηκε.

text: Henri Michaux – Un Certain Plume (1931), στα ελληνικά «Κάποιος Plume», μετάφραση Βασιλική Παπαχρήστου-Ζούλη, εκδόσεις Χατζηνικολή 1988. music: Link Wray – The Shadow Knows, The Shadow Knows/My Alberta vinyl 7”, Swan records 1964.