The Fun Things - When the Birdmen Fly

Μελωδικό, σκληρό και αλήτικο punk rock, που ισορροπεί σε μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στον ήχο των σκληρών του Detroit, την Power Pop και φυσικά στο τότε, τώρα και για πάντα αξεπέραστο High Energy Rock and Roll των Birdman. Ένα τραγούδι δηλαδή επιτομή αυτού που ονομάστηκε «αυστραλέζικο rock», από μια μπάντα που πέταξε και χάθηκε σαν αστραπή στον ουρανό, χωρίς να προσγειωθεί ποτέ. Το μοναδικό τους EP έμεινε να αιωρείται λαμπρό, σε κείνο το σημείο που τόσο συχνά γουστάρουμε να ατενίζουμε με τις ώρες, εκεί που οι άνθρωποι πουλιά συνήθιζαν να πετούν.

Τα υπόλοιπα τρία κομμάτια του EP τα ακούτε εδώ, λίγη ιστορία, προϊστορία και τα σχετικά εδώ.

As long as the beer is cold

Οι Cosmic Psychos έβγαλαν καινούργιο δίσκο τον οποίον δεν τον έχω ακούσει ακόμη και δεν ξέρω πότε θα το κάνω, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα είναι μια από τα ίδια (ευτυχώς)…Συνοδεύεται από ένα ακόμη CD, με τα αγαπημένα όλης της πορείας τους, όπως αυτά ψηφιστήκαν από τους fans. Φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει από ‘κει μέσα  και η αλητεία του Lost Cause. (στο βίντεο πιο κάτω, από ένα κολασμένο live που θα το ζήλευαν πολλοί ροκ αστέρες και αστεράκια)

Μια μπάντα που λειτουργούσε πάντοτε απωθητικά , και την απέφευγαν όπως ο διάολος το λιβάνι (ξαναευτυχώς), οι hipsters που λέει και ο evaversus και οι ιντιδες που λέω εγώ.

Ο τίτλος κλεμμένος από τον επίλογο της παρουσίασης του Glorius Barsteds (!!!) στο Mess and Noise. 

Υ.Γ. Την κατάρα μου να έχει και να πίνει ζεστή μπύρα για ολόκληρη την ζωή του αυτός που σκέφτηκε τελευταία στιγμή να αλλάξει την ημερομηνία των Pierced Arrows στη Θεσσαλονίκη από 6 σε 5/5.

Murdering Tripping Blues - Share the Fire

Raging Planet

2010

Πορτογάλοι μια γυναίκα δύο άντρες, μπατιράκια με τις τσέπες ανάποδα και αυτοί σαν εμάς…λες για αυτό να βρήκαν παρηγοριά στο blues? Μπα είχαν κολλήσει το μικρόβιο λίγα χρόνια πριν, από τον πρώτο τους δίσκο το Knocking at the Backdoor Music που είχε μεταξύ άλλων και κείνη την κομματάρα το Man that Never Was.

Ο χρόνος (και η δουλειά προφανώς) όμως αυτή την φορά δούλεψε υπέρ τους, με αποτέλεσμα το Share the Fire να μην έχει μόνο έναν πολύ ωραίο τίτλο και 1-2 καλά κομμάτια αλλά αρκετά παραπάνω, πράγμα όχι και τόσο συνηθισμένο τελευταία έτσι?

Και αν το ομώνυμο και εναρκτήριο τραγούδι δεν δείχνει να τους δικαιώνει, το αμέσως επόμενο Hooked at You  με την μεγάλη ορχηστρική εισαγωγή και την σεβεντιλογκρουβιά του, σου κινεί μαζί με τα πόδια και το ενδιαφέρον να συνεχίσεις να ακούς. Σχεδόν έτσι κομμάτι παρά κομμάτι θα πάει μέχρι το τέλος με ωραία και μερικά μέτρια τραγούδια που ξεκινάνε από την Motown περνάνε από το late 60's - early 70’s blues rock και φτάνουν μέχρι τους Gallon Drunk αλλά και τους My Midnight Creeps στο δεύτερό τους δίσκο η για την ακρίβεια μια συνεργασία των τελευταίων με τους…Madrugada.

Υπεύθυνοι για τον νόμο και όλα αυτά, τα πλήκτρα της Mallory μαζί με λίγα φωνητικά της, ο Johnny Δυναμίτης όνομα και πράγμα στα ντραμς, παλιομοδίτικες κιθάρες, ο Terry Edwards με το σαξόφωνο του που περνάει για λίγο και χάνεται, και η φωνή του τραγουδιστή που κάποιες στιγμές όπως στο φοβερό My Lust (το καλύτερο του δίσκου, το ακούτε παρακάτω) θυμίζει πότε κάτι απ' αυτή του Johnston των Gallon Drunk και πότε αυτή του Limpet των Thin White Rope.

myspace