God - My Pal

Παράξενη ζάλη, δωμάτια, πολυκατοικίες, άνθρωποι και πρόσωπα που χορεύουν, φώτα στην ομίχλη γυρίζουν σαν τρελά, όλα είναι τρελά, ΑΥΤΟΣ είναι ο ρυθμός και η άσφαλτος λιώνει, νότες που πετούν σαν τους ανθρώπους πουλιά, μυρωδιά άγριας νύχτας. 

Rock and Roll ακριβώς στην κατάλληλη δόση του θα σας δείξουμε εμείς. Ούτε κόκκος πάνω και κάτω. 
Η άλλη δόση ήταν υπερβολική και λίγα χρόνια μετά πείρε μαζί της τον Tim Hemensley και τον Sean Greenway. 
Αυτή η φωνή όταν τραγουδούσε το My Pal στα 1987 ήταν δεν ήταν 17 χρονών. Γάμησε μας… 
Rock and Roll είπαμε…Το καταλάβατε όλες εσείς οι ιντι κουλ μπάντες? Άντε γιατί αρκετές μαλακίες έχουμε ακούσει. 
Από πού αλλού…από ‘κεί που ακόμη πετούν οι άνθρωποι πουλιά…από την Μελβούρνη της Αυστραλίας με εφηβική λαγνεία και αγάπη.

Υ.Γ. Γιατί έχω την εντύπωση ότι το όνομά τους παραπέμπει στον Lobby Loyde?

Coloured Balls - G.O.D

Φίλε η τελευταία ριξιά ήταν κ-καλή ε? δεκάξι λεπτά και κάτι ψιλά κράτησε αλλά νομίζω είναι μια αιωνιότητα…και κάτι ψιλά… 

Kάτσε να μαζέψω τα μυαλά μου απ’ το πάτωμα και θα σου πω…χυθήκαν όπως βλέπεις…βασικά απ’ ότι βλέπω πάνω στο χαλί είναι μικρή ποσότητα…το υπόλοιπο το ψάχνω ακόμη…έχουν βάλει κάτι σκαλωσιές απ’ έξω, από κει θα σκαρφάλωσαν μέχρι την ταράτσα πήραν φόρα και απογειώθηκαν… άντε να τα βρεις τώρα…

Τι ήθελα να πω όμως? Α ναι! όλα ξεκίνησαν που λες με κάτι πορφυρά χαπάκια πολλά χρόνια πριν…Purple Hearts αν σου λέει κάτι…εμένα κάτι είχε πάρει το αυτί μου αλλά δεν πολυέδωσα σημασία…είναι φορές –τις περισσότερες- που είμαι απαράδεκτος το ξέρω…Και να φανταστείς ότι τον Lobby Loyde τον «συναντάς» πίσω απ’ την κονσόλα στους δύο πρώτους δίσκους των Sunnyboys!!!

Ας είναι όμως…οι θεοί έτσι αποκαλύπτονται, ξαφνικά, εκεί που δεν το περιμένεις, έρχονται σαν τον κλέφτη μέσ’ την νύχτα, και αλίμονο στον αμαρτωλό.

Και ο Loyde ήταν ένας πραγματικός Θεός της κιθάρας. Γιατί μόνο ένας τέτοιος μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτό το Guitar Over Dose -όπως το θέλει ο Julian Cope- του God.

Λέει και άλλα ωραία ο Cope στο κείμενο του που μπορείς να πας από το λινκ λίγο πιο κάτω…

Όπως αυτό με τον μπασίστα που αρχίζει να παίζει μετά το 2.40, αφού μέχρι τότε ήταν κάτω απ’ την σκηνή του Sunbury, μεσ’ την τρελή χαρά…

Έλεγα όμως για την κιθάρα…και κάτι για τους αμαρτωλούς…ε λοιπόν δεν υπάρχει μέρος να κρυφτείς από την μανία του God. Σαν το Sinnerman…θυμήσου…

Σκεπάζει τα πάντα γύρω της…η κιθάρα…θέλω να πώ...απλώνεται παντού στο δωμάτιο, στο σπίτι, στην οικοδομή στην πόλη όλη. Μπαίνει μέσα στο κεφάλι και το μυαλό…κοχλάζει…ακούς τις μπουρμπουλίθρες…και μετά ψάχνεις στο πάτωμα όπως εγώ.

Summer Jam το λένε το άλμπουμ αλλά το Overdose θα του ταίριαζε, να το χεις εκεί δίπλα με το συνώνυμο των Miracle Workers μια κατηγορία από μόνα τους.

MC5 on Stoner? Μπα! Απλά ο Lobby Loyde (ο νονός του Αυστραλέζικου rock and roll για κάποιους) οι Coloured Balls και οι φίλοι τους πίσω στα 1971( κι όμως ναι...). 

official page

julian cope presents