ignorance is bliss

Στο διάστημα των εικοσιοκτώ χρόνων που πέρασε στη Σιβηρία, ο ερημίτης δεν κοινώνησε ποτέ. Κι όταν ο αρχιερέας που τον επισκέφτηκε επιχείρησε να τον πείσει να κάνει το χριστιανικό του καθήκον, ο Κούζμιτς τον αποστόμωσε με τα λόγια αυτά που τα είπε με μια επιβλητικότητα που δεν δεχόταν αντίρρηση:  

«Για να κοινωνήσει κανένας πρέπει να πει την αλήθεια στον πνευματικό. Κι εδώ είναι το δίλημμα για μένα: αν δεν την πω -και δεν θέλω να την πω- θ’ απορήσει ο ουρανός, αν την πω θ’ απορήσει η γη. Εγώ, δε, προτιμώ να μ’ αγνοεί το σύμπαν.

text: Λέων Τολστόι – Ο Ερημίτης, μέσα απ’ το βιβλίο «Ο αιχμάλωτος του Καυκάσου – Μετά τον χορό – Ο Ερημίτης», μετάφραση Μίλτος Κατινάκης, εκδόσεις Κοροντζή 2005. 

music: Red Sparowes - Like the Howling Glory…, Every Red Heart Shines Toward the Red Sun CD, Neurot Recordings 2006. 

It is bitter, bitter, but I like it because...

Στην έρημο

Είδα ένα πλάσμα, γυμνό, κτηνώδες,

Καθισμένο ανακούρκουδα στη γη,

Κρατούσε την καρδιά του στα χέρια,

Κι έτρωγε από αυτή.

Του είπα, «Είναι καλή φίλε;»

«Είναι πικρή, πικρή» απάντησε

«Αλλά μ’ αρέσει

Γιατί είναι πικρή,

Και γιατί είναι η καρδιά μου».

image: Nicholas Roerich – Magician, 1905. 

text: Stephen Crane – In the Desert, από το The Black Riders and Other Lines (1895), απόδοση στα ελληνικά: saunterer.

music: (η κομματάρα των) Slug Guts (μου λείπουν) – White Cross, Howlin’ Gang LP, Sacred Bones 2011.

all is violent, all is bright

Λοιπόν εστοίχειωνα την πόλη των ονείρων σας και σταματούσα στις έρημες αγορές την αγνή τούτη συναλλαγή της ψυχής μου, ανάμεσά σας αόρατης κι εναλλασσόμενης καθώς φωτιά από αγκάθια στον άνεμο/ Αλλά έχω σκοπό να ζήσω ανάμεσά σας/ Στους πολυσύχναστους τόπους είναι οι πιο μεγάλες σιωπές/ Η ψυχή μου είναι γιομάτη ψέμμα, σαν τη θάλασσα την ευκίνητη και δυνατή/ Κι ο άνθρωπος ενθουσιασμένος από ένα κρασί, φέροντας την καρδιά του ατίθαση και βουερή σαν ένα σμάρι μαύρες μύγες, βρίσκει να πει πράματα σαν αυτά: «…τριαντάφυλλα, πορφυρή απόλαυση: η γης η απέραντη για τον πόθο μου, και ποιος θα της βάλει σύνορα απόψε;/ Για την ψυχή μου την πλεγμένη στις μακρινές υποθέσεις, εκατό φωτιές πόλεων ζωπυρωμένες από το γαύγισμα των σκυλιών/ Και ‘μείς με άσκεπο κεφάλι και ξυπόλητοι στις δροσιές του κόσμου/ Κι όσοι ξαπλώθηκαν γυμνοί στον απέραντο αιώνα –σηκώνουνται πλήθος πάνω στη γη- σηκώνουνται πλήθος και κραυγάζουν πως τούτος ο κόσμος δεν είναι στα συγκαλά του!/ Η νύχτα, κάτω απ’ το γαύγισμα των σκυλιών, αρμέγει την ηδονή της απ’ τις λαγόνες των γυναικών/ Μάταιοι δρόμοι που μια πνοή ξετυλίγει ως εμάς/ Δρόμοι του κόσμου, ο ένας σας ακολουθάει…ω ταξιδιώτη μέσα στον κίτρινο άνεμο, γεύση της ψυχής!...κι ο κόκκος, λες, της ινδικής καννάβεως κατέχει, φτάνει να τον τρίψουν! Ιδιότητες μεθυστικές/ Όλο το αλάτι της γης σκιρτάει μέσα στα όνειρα/ Ο ίσκιος ενός μεγάλου πουλιού περνάει πάνω απ’ το πρόσωπο μου/ Τι μούδωσε ο κόσμος άλλο απ’ το αναρρίπισμα των χορταριών;…Μοναξιά!...λόχοι άστρων περνάνε στην άκρη του κόσμου, προσαρτώντας απ’ τα μαγεριά ένα κατοικίδιο άστρο/ Αιωνιότητα που χασμουριέται στις αμμουδιές/ Κι όχι που ένας άνθρωπος δεν είναι θλιμμένος, αλλά σηκωμένος πριν φέξει και σε συνετή συναλλαγή μ’ ένα γέρικο δέντρο, το πηγούνι του ακουμπισμένο στο τελευταίο άστρο βλέπει στο βάθος του νηστικού ουρανού μεγάλα πράγματα αγνά που στρέφουν προς την αγαλλίαση…

image: Nicholas Roerich – Star of a hero (1936).

text: Ένα cut-up ή πιο σωστά ένα fold-in στο βιβλίο-ποίημα του Saint-John Perse – Anabase (1924), στα ελληνικά: «Ανάβαση» σε μετάφραση του Τ.Κ. Παπατσώνη, πρώτη έκδοση 1957 Αθήνα, δεύτερη στις εκδόσεις Συνέχεια 1989. 

music: God is an Astronaut - Fall from the stars, The End of the Beginning CD, Revive Records 2002.