high flyin’ birds

Ασκητισμός του πετάγματος!... Τα πουλιά, απ’ όλους τους ομοτράπεζούς μας τα πιο αχόρταγα να υπάρξουν, είναι εκείνα που για να θρέψουν το πάθος τους κουβαλούν μυστικά μέσα τους τον πιο ψηλό πυρετό στο αίμα. Η χάρη τους βρίσκεται στην καύση. Τίποτα το συμβολικό εδώ: απλό βιολογικό δεδομένο.

Και είναι τόσο ανάλαφρη για μας η ύλη των πουλιών που μοιάζει, σαν άλλος αντεμπρησμός έναντι της ημέρας, να φτάνει ως την πυράκτωση. Ένας άνθρωπος, ανοιγμένος στο πέλαγος, πλησιάζοντας η μεσημβρία, σηκώνει το κεφάλι κι αντικρίζει το σκάνδαλο: ένας λευκός γλάρος πλέει στον ουρανό, σαν παλάμη μιας γυναίκας μπροστά από τη φλόγα μιας λάμπας, κι ανυψώνει, μέσα στη μέρα, τη ρόδινη διαφάνεια του λευκού της όστιας.

Δρεπανωτό φτερό του ονείρου, θα μας βρεις πάλι απόψε σε άλλα ακρογιάλια! 

image: Georges Braque 

text: Saint-John Perse – Les Oiseaux (1963), στα ελληνικά «Πουλιά», μετάφραση Κλαίρη
Μιτσοτάκη, εκδόσεις Ίνδικτος 2015. 
music: Gram Parsons – High Flyin’ Bird, Another Side Of This Life - The Lost Recordings of Gram Parsons LP, Sundazed 2000.

all is violent, all is bright

Λοιπόν εστοίχειωνα την πόλη των ονείρων σας και σταματούσα στις έρημες αγορές την αγνή τούτη συναλλαγή της ψυχής μου, ανάμεσά σας αόρατης κι εναλλασσόμενης καθώς φωτιά από αγκάθια στον άνεμο/ Αλλά έχω σκοπό να ζήσω ανάμεσά σας/ Στους πολυσύχναστους τόπους είναι οι πιο μεγάλες σιωπές/ Η ψυχή μου είναι γιομάτη ψέμμα, σαν τη θάλασσα την ευκίνητη και δυνατή/ Κι ο άνθρωπος ενθουσιασμένος από ένα κρασί, φέροντας την καρδιά του ατίθαση και βουερή σαν ένα σμάρι μαύρες μύγες, βρίσκει να πει πράματα σαν αυτά: «…τριαντάφυλλα, πορφυρή απόλαυση: η γης η απέραντη για τον πόθο μου, και ποιος θα της βάλει σύνορα απόψε;/ Για την ψυχή μου την πλεγμένη στις μακρινές υποθέσεις, εκατό φωτιές πόλεων ζωπυρωμένες από το γαύγισμα των σκυλιών/ Και ‘μείς με άσκεπο κεφάλι και ξυπόλητοι στις δροσιές του κόσμου/ Κι όσοι ξαπλώθηκαν γυμνοί στον απέραντο αιώνα –σηκώνουνται πλήθος πάνω στη γη- σηκώνουνται πλήθος και κραυγάζουν πως τούτος ο κόσμος δεν είναι στα συγκαλά του!/ Η νύχτα, κάτω απ’ το γαύγισμα των σκυλιών, αρμέγει την ηδονή της απ’ τις λαγόνες των γυναικών/ Μάταιοι δρόμοι που μια πνοή ξετυλίγει ως εμάς/ Δρόμοι του κόσμου, ο ένας σας ακολουθάει…ω ταξιδιώτη μέσα στον κίτρινο άνεμο, γεύση της ψυχής!...κι ο κόκκος, λες, της ινδικής καννάβεως κατέχει, φτάνει να τον τρίψουν! Ιδιότητες μεθυστικές/ Όλο το αλάτι της γης σκιρτάει μέσα στα όνειρα/ Ο ίσκιος ενός μεγάλου πουλιού περνάει πάνω απ’ το πρόσωπο μου/ Τι μούδωσε ο κόσμος άλλο απ’ το αναρρίπισμα των χορταριών;…Μοναξιά!...λόχοι άστρων περνάνε στην άκρη του κόσμου, προσαρτώντας απ’ τα μαγεριά ένα κατοικίδιο άστρο/ Αιωνιότητα που χασμουριέται στις αμμουδιές/ Κι όχι που ένας άνθρωπος δεν είναι θλιμμένος, αλλά σηκωμένος πριν φέξει και σε συνετή συναλλαγή μ’ ένα γέρικο δέντρο, το πηγούνι του ακουμπισμένο στο τελευταίο άστρο βλέπει στο βάθος του νηστικού ουρανού μεγάλα πράγματα αγνά που στρέφουν προς την αγαλλίαση…

image: Nicholas Roerich – Star of a hero (1936).

text: Ένα cut-up ή πιο σωστά ένα fold-in στο βιβλίο-ποίημα του Saint-John Perse – Anabase (1924), στα ελληνικά: «Ανάβαση» σε μετάφραση του Τ.Κ. Παπατσώνη, πρώτη έκδοση 1957 Αθήνα, δεύτερη στις εκδόσεις Συνέχεια 1989. 

music: God is an Astronaut - Fall from the stars, The End of the Beginning CD, Revive Records 2002.