Pink Reason - Ache For You/Darken Daze 7"

Savage Quality Recordings
2012

Το Ache For You παίζει και ξαναπαίζει, κι εγώ όλο έχω την αίσθηση ότι ακούω κάτι πολύ γνώριμο, που όμως δεν μπορώ να καταλήξω τι ακριβώς...

Γρήγορο, τσαντισμένο και κακόκεφο rock and roll, που δεν το χωράει ο τόπος ρε παιδιά…θέλω να πω...να κάνω κάτι, μα δεν ξέρω τι ακριβώς, και παίζω μουσική.

Αν είχε περισσότερο όγκο στις κιθάρες και λιγότερα πρίμα στην παραγωγή θα μιλούσαμε για έπος…Ομηρικό.

Τώρα λέμε απλά ότι είναι και γαμώ τα κομμάτια.

pass me on over

Καθώς είχε στυλώσει το βλέμμα του σε μια τεράστια σκιά που απλωνόταν ως τις σκοτεινότερες περιοχές της οροφής, είχε ξαφνικά την αίσθηση πως ήταν τριγυρισμένος από πεθαμένους – ή μάλλον από τις φιγούρες μιας ταινίας που είχε γυριστεί πριν από πολύ καιρό. Μιλούσαν κι αυτός άκουγε τη φωνή τους, αλλά η εκφορά των λέξεων είχε γίνει πολλά χρόνια πριν. Δε θα ‘πρεπε ν’ αφεθεί να πιστέψει ότι μπορούσε να επικοινωνήσει μαζί τους. Κανένας δεν θα τον άκουγε αν επιχειρούσε να μιλήσει. Ένιωσε τον κρύο πάτο του ποτηριού πάνω στο μπούτι του όπου το ακουμπούσε· είχε υγράνει το ύφασμα του πανταλονιού του. Με μια σπασμωδική κίνηση ανασηκώθηκε και ήπιε μια γερή γουλιά. Μακάρι να υπήρχε κάποιος στον οποίο να μπορούσε να πει: « Πάμε να φύγουμε από δω». Αλλά δεν υπήρχε κανένας· όλοι βρίσκονταν σ’ έναν άλλον κόσμο, μιλώντας πυρετικά γι’ ασήμαντα πράγματα, επιδοκιμάζοντας ή καταγγέλλοντας, ευχαριστημένος ο καθένας από τον ήχο που άφηναν οι ιδέες του καθώς μεταβάλλονταν σε λέξεις. Το οινόπνευμα που έπινε ήταν σαν μια κουρτίνα, που όσο πήγαινε γινόταν πυκνότερη, κι απλωνόταν μπροστά απ’ το μυαλό απομονώνοντας τον από καθετί που βρισκόταν στην αίθουσα.  Άφηνε απ’ έξω ακόμη και το ίδιο του το σώμα, όπως τα πρόσωπα γύρω του, όπως οι φλόγες των κεριών και η χορευτική μουσική, γινόταν όλο και πιο απόμακρο, όλο και πιο ανεξάρτητο. «Που να πάρει ο διάβολος!» φώναξε ξαφνικά. 

text: Paul Bowles – Let it Come Down (1950), στα ελληνικά: Καλώς να πέσει, μετάφραση Λουκάς Θεοδωρακόπουλος, εκδόσεις Απόπειρα 1993.
music: Walkabouts – Pass Me On Over, Setting the Woods on Fire LP, Sub Pop 1994.

feel like i've seen just about a, million sunsets

Άλλο πράμα είχε ετοιμάσει για σήμερα το τιμ του μπλογκ που το έχω κλεισμένο στην υπόγα και δουλεύει νυχθημερόν με αμφίβολες αποδοχές, αλλά…πρώτη Μάρτη σήμερα, μ’ έναν ήλιο, με το συμπάθιο, να απέναντι, και τον Arthur απ’ τα παλιά να τραγουδάει με πολύ αγάπη το Everybody’s Gotta Live, είπα να κάνω παρέμβαση…

Και μόνο που τον ακούω να λέει I feel like Ive seen just about a,million sunsets…μ’ αυτή την παιχνιδιάρα νέγρικη φωνή, μου φτιάχνει τη μέρα…Ηe sure could, he sure could play the blues...Oh yeah!