Space Bats, Attack!

Ήταν στα μέσα του καλοκαιριού όταν άρχισα να ξυπνάω άγρια χαράματα από ύπουλα και επίμονα δαγκώματα. Για μια σχεδόν εβδομάδα το μαξιλάρι κάθε πρωί ήταν βαμμένο με αίμα. 

Όταν πια είχα γίνει κίτρινος σαν το πολυκαιρισμένο κερί, ο Επιθεωρητής Λη ανέλαβε δράση.  

Δεν του πήρε παρά μια και μόνο νύχτα που την πέρασε κρεμασμένος ανάποδα έξω από το παράθυρό μου, για να μπει με το πρώτο φως στο δωμάτιο κρατώντας ανάμεσα στα δόντια του το αηδιαστικό καταματωμένο πλάσμα.  

Το έφτυσε γεμάτος περιφρόνηση στο πάτωμα, το πάτησε με το τακούνι του σκαρπινιού του λιώνοντας το, και με τα αίματα να στάζουν ακόμη από τα δόντια του γύρισε και μου είπε:

«Διαστημική νυχτερίδα! Η γνωστή μετάλλαξη της Νέας Ζηλανδίας…άτιμο πράμα…». 

bandcamp

oh shit!

Ήμασταν στοιβαγμένοι εκεί, κατά εκατοντάδες, μικροί και μεγάλοι μες στην μπόχα και την εξαθλίωσή μας, χωρίς λουλούδια και πουλιά.
Στους μισοσκότεινους διαδρόμους ήταν παντού διάχυτη η μυρωδιά από σκατά και – ακόμα πιο έντονη – η αψιά μυρωδιά του κάτουρου. Η αηδία ήταν αποτυπωμένη στους τοίχους:
Σκατά… Σκατά… με μεγάλα ή με καλλιγραφικά γράμματα και κυρίως στους απόπατους, γραμμένη με την άκρη των δαχτύλων… Σκατά… Σκατά…
Και η αλήθεια είναι ότι ήμασταν ως το λαιμό βουτηγμένοι στα σκατά. Βουλιάζαμε και πνιγόμασταν αργά αργά.
…Τα αποχωρητήρια ήταν όλα αλά τούρκα. Ένας άσος μπαστούνι διακοσμούσε την πόρτα, ένας άσος μπαστούνι ολόιδιος με κείνον που υπήρχε πάνω στο σιδερένιο μας ρολό τον παλιό καλό καιρό, τον καιρό που είχαμε και μεις το σπιτικό μας.
Με τα πόδια στα κάτουρα, έβγαζα τις ξινισμένες τροφές του μπαρμπα-Ζιλ και της κυρίας Ζιλό οι οποίες ήταν κατώτερης ποιότητας.
Τα έβγαζα όλα μες στη βουλωμένη τρύπα.
Σ’ αυτό το μέρος, σ’ αυτούς εκεί τους βόθρους, σ’ αυτά τα τούρκικα αποχωρητήρια ξέρασα μια για πάντα όλες τις ρομαντικές αηδίες του δέκατου ογδόου κεφαλαίου.
Ας τραβήξουμε το καζανάκι. 

text: Henri Calet – La Belle Lurette (1935), στα ελληνικά «Τα χρόνια τα αλάνικα», μετάφραση Ελένη Κωνσταντινίδου, εκδόσεις Αστάρτη 1990. 
music: Dead Moon – 54/40 Or Fight, Unknown Passage LP, Tombstone records 1989. 

Returning To Shadow

Για τους Underground Youth η πολυμελής συντακτική ομάδα του orphan drugs έχει φροντίσει και έχει γράψει την πρώτη παρουσίαση του group επί ελληνικού ιστολογικού εδάφους πίσω στο καλοκαίρι του 2011 –για να ευλογήσουμε και τα μούσια μας- σας έχει μεταφέρει τις εντυπώσεις της από την πρώτη και δεύτερη συναυλιακή παρουσία τους στη Θεσσαλονίκη το 2012 και το 2014, και τέλος έχει συντάξει μια ωραία κριτική για το προπέρσινο The Perfect Enemy of God…

Για αυτό στην σχετική σύσκεψη που είχαμε με την ολομέλια (Reverend Sauntererius, Inspector Lee κ.τ.λ.) θεωρήσαμε σκόπιμο και αποφασίσαμε παμψηφεί να μην σας κουράσουμε επαναλαμβάνοντας το πόσο ωραίο γκρουπ είναι και πόσο μας αρέσουν η φωνή και η συνθέσεις του Dyer τα τύμπανα της Olya και όχι μόνο, τα εξώφυλλα και η αισθητική τους γενικά, όπως και κομμάτια σαν το Returning To Shadow από τον καινούργιο τους δίσκο με τίτλο Haunted που κυκλοφόρησε αυτές τις μέρες, λες και το είχαν σχεδιάσει έτσι ώστε να συνοδέψουν με τον ήχο τους την επιστροφή της βροχής και των σκιών του φθινοπώρου. 

bandcamp

orphan youth 1

orphan youth 2  

orphan youth 3

orphan youth 4