Από τη ζωή ενός φαύνου

Ανέγγιχτος απ τη μοίρα του λαού μου;!;: Αυτό που μορφάζει εκεί μες τα καφέ, που μαρσάρει εμβατήρια, και που ανταλλάσσει ενθουσιασμένο λόγια της δεκάρας, δεν είναι ο λαός μου!

»

Οι άνθρωποι δεν είναι ποτέ πιο ενοχλητικοί, απ’ ότι σαν παίζουν τους στρατιώτες. (Μάλλον θα τους έρχεται περιοδικά κατά εικοσαετίες, περίπου όπως η ελονοσία, τον τελευταίο καιρό μάλιστα ακόμη πιο συχνά). 
Κερδισμένοι στο τέλος βγαίνουν εντούτοις πάντα οι χειρότεροι, δηλαδή: προϊστάμενοι, αφεντικά, διευθυντές, πρόεδροι, στρατηγοί, καγκελάριοι. 
Ένας καθωσπρέπει άνθρωπος θα ντρεπόταν να είναι προϊστάμενος.

»

Τίποτε δεν είναι πιο ανατριχιαστικό και θλιβερό: απ’ ότι δυο λαοί που ορμούν εθνικοϋμνούντες ο ένας στον άλλον. Ο άνθρωπος, το «αλαλάζον ζώο»· ως ορισμός). 

»

Σ εμένα κάτι τέτοιοι τόνοι πάνε εντελώς χαμένοι!! Πριν θελήσεις να πεθάνεις για την πατρίδα σου, για ρήξ’ της πρώτα καμιά προσεκτική ματιά!

text: Arno Schmidt, Από τη ζωή ενός φαύνου, μετάφραση Γιάννης Κοιλής, εκδόσεις Κριτική 1992.
music: Bob Bucko Jr – The World Is Full Of Fools (Kevin Coyne cover), Covers Digital Album, 2014. 

a promise is a promise

…Σιγαλιά. Άνεμος συρόταν πάνω στην κρύα άμμο του δειλινού. Υποσχέθηκα του ανέμου: «Θα προχωρήσουμε»…
Καθόμαστε σε κύκλο…Φάγαμε βιαστικά. – Ο ένας, ο γέρος είχε το επώνυμο «Βεζάρ» δηλ. «Ο Ταξιδιώτης» και γνώριζε πολλά για την έρημο (όταν ανέφερα με έναν υπαινιγμό το κούφιο βουνό, γύρισε απότομα το κεφάλι και με κοίταξε. Ήδη αποσιωπούσαμε κάτι κοινό. Πολύ καλά)…
…Στη δική μας κατεύθυνση ξέρει μόνο, πως μετά δυο μέρες ταξίδι θα άρχιζαν έρημα αγριοβούνια, από καυτή σκούρα πέτρα, και ύστερα; ύψωσε τους ώμους·  η έρημος πηγαίνει βαθιά μέσα στο άπειρο (αχ, πως έσφιγγα από ζήλο τις γροθιές: άπειρο! Κι αέναα η αμμοθάλασσα και μαύροι σκόπελοι, σαν σκάλες της κόλασης· άπειρο και μοναξιά – χτύπησα τη γροθιά μέσα στην άμμο· υποσχέθηκα του απείρου: «Θα προχωρήσω!» -). 

image: At The Mountain Of Madness by alastair mccoll 
text: Arno Schmidt – Λεβιάθαν, μετάφραση Γιάννης Κοίλης, εκδόσεις Οδυσσέας 1993. 
music: The Drobs – The Saboteur, New Monsters Strange Kings LP, Self Released 2012.