Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Arthur Rimbaud. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Arthur Rimbaud. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2013

Γιώργος Χριστιανάκης - Μιά εποχή στην κόλαση (βιβλίο+cd)

Alltogethernow
2013


Είκοσι χρόνια πριν ο συνθέτης και μουσικός Γιώργος Χριστιανάκης και ένας από τους συντελεστές αυτού του διπλού CD και βιβλίου μαζί, ο Γιάννης Αγγελάκας, είχαν συναντηθεί και πάλι στο κείμενο του Rimbaud για τις ανάγκες του soundtrack της ταινίας τους Γραμματικού Η Εποχή των Δολοφόνων.
Η CD έκδοση μάλιστα του Υπέροχο Τίποτα στα 1995, όπου μαζί με το miniLP της δουλειάς των Καρρά-Αγγελάκα (συμμετείχε και πάλι ο Χριστιανάκης) που περιείχε και το soundtrack (το οποίο αν θυμάμαι σωστά πρέπει να είχε πρωτοκυκλοφορήσει σαν bonus ετπάϊντσο μαζί με το διπλό βινύλιο Κράτα το σόου μαϊμού των Τρυπών) ακούγεται ακόμη το ίδιο απολαυστική όσο τότε.

Η πρώτη ολοκληρωμένη προσωπική δουλειά του Χριστιανάκη (αν και μπαινοβγαίνει στα στούντιο και ανεβοκατεβαίνει στην σκηνή από το 1982) ήρθε το 1997, το όνομα αυτής Τέμπλο, και τώρα που κατέβασα τις κούτες και έψαξα τα παλιά μου CD κατάλαβα και θυμήθηκα μαζί από την όχι και τόσο άρτια κατάσταση που το βρήκα, το πόσες πολλές φορές το έχω ακούσει.
Το soundtrack για την ταινία Χώμα και νερό (2000) που το συνυπογράφει μαζί με τον Αγγελάκα και τον Ασκληπιό Ζαμπέτα, έχει λιώσει κι αυτό σαν βινύλιο απ’ το παίξιμο παρότι CD, Ο Θυρωρός αντίθετα η δεύτερη προσωπική δουλειά του που κυκλοφόρησε το 2001 στέκει ανέγγιχτος σένιος και κοτσονάτος μέσα στη κούτα, πράγμα που μαρτυρεί αν μη τι άλλο την έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ μας.
Κάπου εκεί διεκόπησαν και οι διπλωματικές σχέσεις με τις δουλειές του συνθέτη, αν και τώρα που το έψαξα λίγο το πράγμα νομίζω ότι με τις Παράξενες Ιστορίες του 2003 θα πρέπει οπωσδήποτε να κανονίσω μια συνάντηση.

Μακρηγορώ όμως…ας έρθουμε στα του διπλού σιντοβιβλίου, που πήγα και το τσίμπισα νωρίς νωρίς με το που βγήκε, χρονιάρες μέρες λέω ας κάνω ένα μικρό δώρο στον εαυτό μου…τι διάολο μιλάμε για μελοποίηση στο ποίημα που όπως έχω γράψει λίγο παλιότερα «αν είναι να έχει κάποιος ένα βιβλίο στην βιβλιοθήκη του ας είναι αυτό».
Πρώτο CD μόνο μουσική από εκλεκτούς μουσικούς, (Σιώτας, Βελιώτης, Γιώργης Ξυλούρης, Μπάμπης Παπαδόπουλος, ο ίδιος ο συνθέτης και άλλοι πολλοί και καλοί) ίσως προτροπή για να πιάσεις το βιβλίο που το συνοδεύει στην σπουδαία μετάφραση του Χριστόφορου Λιοντάκη, και να διαβάζεις παράλληλα το κείμενο του Rimbaud.
Στο δεύτερο CD υπάρχει πάλι η ίδια μουσική μόνο που εδώ την συνοδεύει και η φωνή του συνθέτη Γιώργου Χριστιανάκη που διαβάζει (ταιριαστά και δίχως φανφάρες) το κείμενο, με μια μικρή βοήθεια από τον Γιάννη Αγγελάκα στα έμμετρα ποιήματα.

Έτσι μπορείς να το ακούς και να διαβάζεις, ή να το ακούς και ν’ απολαμβάνεις όπως ο νεκροθάφτης του Λωτρεαμών όχι τα ερείπια των πολιτειών και των ανθρώπων, μα ολόκληρη την εποχή της κόλασης, που κρατάει από τότε και μάλλον γίνεται όλο και πιο καυτή όσο περνάει ο καιρός.  

alltogethernow

Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2013

φάρσα δίχως τέλος



...Είναι ολοφάνερο, ανήκα πάντα σε κατώτερη γενιά. Η εξέγερση μου είναι άγνωστη. Η γενιά μου δεν ξεσηκώθηκε ποτέ παρά μόνο για να λεηλατήσει: όπως οι λύκοι που αρπάζουν ξένο θήραμα.

Απ’ αυτούς κληρονόμησα την ειδωλολατρία και το πάθος της ιεροσυλίας· - αχ! και όλες τις διαστροφές, το θυμό, τη λαγνεία – εξαίσια, η λαγνεία- και κυρίως το ψέμα και την τεμπελιά…

Μα που την βρήκε η γλώσσα μου τόση πανουργία, να υπερασπίζεται και να συντηρεί ως τώρα την τεμπελιά μου; Δε προσπάθησα να ζήσω ούτε καν από το κορμί μου· σκέτο κοπρόσκυλο, επιβίωσα παντού…

Ποιος ήμουνα τον περασμένο αιώνα; μόνο στο σήμερα αναγνωρίζω τον εαυτό μου. Ούτε τυχοδιώκτες πια ούτε τυχοδιωκτικοί πόλεμοι. Τα επισκίασαν όλα οι παρακατιανοί – ο λαός, όπως λένε, ο ορθός λόγος, το έθνος, και η επιστήμη.

Ο κόσμος πάει μπροστά! Δεν περιστρέφεται λοιπόν;

Από ποιο ψέμα να πιαστώ; - Πάνω σε ποιο αίμα να βαδίσω;

«Τα παρατάς ή συνεχίζεις; Ε, λοιπόν, συνεχίζεις. Πηγαίνεις χωρίς να ξέρεις που και γιατί· να χώνεσαι παντού, να ‘σαι μέσα σε όλα. Όταν είσαι πτώμα, δεν σε ξανασκοτώνουν»

Το πρωί είχα τόσο χαμένο βλέμμα και ήμουν τόσο παραιτημένος, που όσοι με συνάντησαν μάλλον δεν με είδαν.

« Παπάδες, προφεσόροι, αφεντικά, κάνετε λάθος που με παραδίδετε στη δικαιοσύνη. Δεν ανήκα ποτέ σ’ αυτόν τον λαό· ποτέ μου δεν υπήρξα χριστιανός· τη γενιά μου τη βασάνιζαν κι εκείνη τραγουδούσε· δεν ξέρω από νόμους· δεν έχω ηθική, είμαι πρωτόγονος: κάνετε λάθος…» 

Ναι, κλείνω τα μάτια μου στο δικό σας φως. Είμαι κτήνος, είμαι αράπης. Μα θα μπορούσα να σωθώ. Ενώ εσείς οι μανιακοί, οι αιμοβόροι, οι τσιφούτηδες, είστε λευκοί αράπηδες. Έμπορα, είσαι αράπης· δικαστή, είσαι αράπης· αυτοκράτορα γερο-ψωριάρη, είσαι αράπης: ήπιες ποτό ατελώνιστο απ’ το εργαστήρι του Σατανά. Αυτόν τον λαό τον κυβερνάει ο πυρετός και ο καρκίνος. Οι ανάπηροι και οι γέροι είναι τόσο ευλαβείς, που εκλιπαρούν να σιγοβράζουν στην κόλαση…

Γρήγορα! Υπάρχουν άλλες ζωές; - Οι πλούσιοι δεν μπορούν να κοιμηθούν. Μπορείς πάντα να αποκτήσεις πλούτη. Μόνο με το θείο έρωτα αποκτάς το κλειδί της γνώσης. Διαπιστώνω πως η φύση είναι απλώς ένα θέατρο καλοσύνης. Αντίο χίμαιρες, ιδανικά, πλάνες.

- Αρκετά!...Μου γέμισαν το κεφάλι με ψευτιές, μαγεία, ψευτοαρώματα, μουσικούλες. -…Μην πλησιάζετε. Σίγουρα μυρίζω καμένη σάρκα…ας είμαστε φειδωλοί, όπως η θάλασσα…

Μου λείπει το κουράγιο να δοθώ στον θάνατο, και γίνομαι γεροντοκόρη!

Φάρσα δίχως τέλος! Θα βάλω τα κλάματα με την αφέλειά μου. Η ζωή είναι μια φάρσα που πρέπει όλοι να παίξουμε.


text: Ενα μικρό κολάζ από το -αν είναι να έχει κάποιος  ένα μόνο βιβλίο στο σπίτι του ας είναι αυτό- ποίημα του Arthur Rimbaud – Une Saison en Enfer, στα ελληνικά, Μια εποχή στην κόλαση, μετάφραση Χριστόφορος Λιοντάκης, εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2008.
music: Το The Seventh Seal του Scott Walker απο τους In the Nursery και το άλμπουμ Anatomy of A Poet, Third Mind Records 1994.