there is no why mister

«Καλωσόρισες στο σκάφος, κύριε Πίλγκριμ», ακούστηκε από το μεγάφωνο. «Έχεις κάποια απορία;».

Ο Μπίλι πέρασε τη γλώσσα από τα χείλη, σκέφτηκε για λίγο, και τελικά ρώτησε: «Γιατί εμένα;».

«Αυτή είναι μια πολύ γήινη ερώτηση κύριε Πίλγκριμ. Γιατί εσένα; Με την ίδια λογική, γιατί εμείς; Γιατί οτιδήποτε; Επειδή απλώς είναι αυτή η στιγμή. Έχεις δει ποτέ έντομα παγιδευμένα σε κεχριμπάρι;».

«Ναι». Για την ακρίβεια, ο Μπίλι είχε μια μπάλα από κεχριμπάρι με τρεις παγιδευμένες πασχαλιές πάνω στο γραφείο του για να συγκρατεί τα χαρτιά.

«Να μαστε λοιπόν, κύριε Πίλγκριμ, παγιδευμένοι στο κεχριμπάρι αυτής της στιγμής. Δεν υπάρχει γιατί».

text: Kurt Vonnegut - Slaughterhouse-Five (1969), στα ελληνικά: Σφαγείο νούμερο 5, μετάφραση Φίλιππος Χρυσόπουλος, εκδόσεις Κέδρος 2008.

music: Dirtmusic - Bi De Sen Söyle, Bu Bir Ruya CD, Glitterhouse records 2018.

legacy of brutality

«Που βρισκόμουν?»
«Στη βουβωνική πανώλη. Η μπουλντόζα είχε κολλήσει από τα πτώματα».
«Α, ναι. Τέλος πάντων, μια νύχτα που δεν είχα ύπνο έμεινα με τον πατέρα ενώ δούλευε. Δεν μπορούσαμε να βρούμε ζωντανό ασθενή για να τον κάνουμε καλά. Σε κάθε κρεβάτι βρίσκαμε νεκρούς.»
«Και τον πατέρα τον έπιασε νευρικό γέλιο», συνέχισε ο Καστλ.
«Δεν μπορούσε να σταματήσει. Βγήκε στη νύχτα με τον φακό του. Γελούσε ακόμα. Έριχνε την αχτίδα του φακού στους σωρούς με τα πτώματα και την έκανε να χορεύει. Έβαλε το χέρι του στο κεφάλι μου, και ξέρεις τι μου είπε αυτός ο θαυμάσιος άνθρωπος?» ρώτησε ο Καστλ.
«Όχι»
« “Γιέ μου”, μου είπε ο πατέρας μου, “μια μέρα όλα αυτά θα είναι δικά σου”»

text: Από το βιβλίο του Kurt Vonnegut Η φωλιά της γάτας, μετάφραση Φίλιππος Χρυσόπουλος, εκδόσεις Κέδρος, 2007
music: Antic Clay - Filthy Lucre King, από το Hilarious Death Blues CD, The Furnacesongs Record Co 2007.
image: Jose Guadalupe Posada