Dim Locator

Από τις στάχτες των Fatal Shore, οι εναπομείναντες Phil Shoenfelt, και Chris Hughes μαζί με τον μπασίστα Dave Allen, νονούς τους Birthday Party και ανάδοχους τους Stooges, τον Roky Erickson, τους Beasts of Bourbon, τους Hawkwind και τους Pink Fairies, μόλις ξεκίνησαν για μια ακόμη περιπλάνηση στο υγρό ημίφως, αναζητώντας την υπόγεια έκσταση. Και όπου τους βγάλει.

There's some certain people who shouldn't start fires, So call ‘em Dim, They are the Dim Locators! Such a real Rock ‘n’ Roll.

Αναμένοντας το παρθενικό τους EP, μια χορταστική γεύση από το πρώτο τους live στην Πράγα:

info

No Stars in

Μου φέρνει ύπνο η ανάγνωση των ποιημάτων μου

Κι ωστόσο έχουνε γραφτεί με αίμα.

Φτάνει να κοιτάξεις τον ήλιο

μέσα από το καπνισμένο τζάμι

για να δεις ότι τα πράγματα παν’ άσχημα:

η μήπως και σας φαίνεται πως παν’ καλά?

Είχανε δίκιο οι παλιοί:

Θα πρέπει να ξαναρχίσουμε να μαγειρεύουμε με ξύλα.

Μέσα στο κλουβί έχεις τροφή

Λίγη, ωστόσο έχεις.

Έξω απ’ αυτό έχεις μονάχα απέραντη ελευθερία.

Σήμερα σταυροκοπιόμαστε απορώντας γιατί γράφανε αυτά τα πράγματα.

Για να τρομάξουν τον μικροαστό?

Άδικα χαμένος χρόνος.

Ο μικροαστός δεν αντιδρά

Παρά μονάχα όταν θίγεται η κοιλιά του.

Σιγά μη τον τρομάξουν τα ποιήματα.

Ας γράφουνε οι νέοι ότι θέλουνε

Στο ύφος που τους φαίνεται καλύτερο

Πάρα πολύ αίμα κύλησε κάτω από τις γέφυρες

Για να εμμένουμε στην πίστη – έτσι πιστεύω-

Πως μια είναι η σωστή οδός:

Στην ποίηση τα πάντα επιτρέπονται.

Και ο ταξιδιώτης που κοιτάζει προς τα πίσω

Διατρέχει τον σοβαρό κίνδυνο

Να μην θέλει η σκιά του να τον ακολουθήσει

Για τελευταία φορά το ξαναλέω…

Το γαμήσι είναι πράξη λογοτεχνική

Αμνέ του θεού που ξεπλένεις τις αμαρτίες του κόσμου

Πες μου πόσα μήλα υπάρχουν στον γήινο παράδεισο…

Κάνε μου την χάρη να μου πεις την ώρα

Δώσ’ μου μαλί να φτιάξω ένα πουλόβερ

Αμνέ του θεού που ξεπλένεις τις αμαρτίες του κόσμου

Άσε μας να γαμούμε εν ειρήνη:

Μη χώνεις την μύτη σου σ’ αυτή την ιερή υπόθεση.

Ακόμη κάτι θέλω να ξεκαθαρίσω:

Είναι ανυπόστατη η ευρέως διαδομένη πίστη

Ότι η Δημιουργία κράτησε μέρες εφτά

- είναι να πεθαίνει κανείς απ’ τα γέλια –

η Δημιουργία ακόμη δεν τέλειωσε:

η Δημιουργία μόλις ξεκινά!

text: Nicanor Parra (κολάζ από ποιήματα του βιβλίου "Ποιήματα επείγουσας ανάγκης", μετάφραση: Αργύρης Χιόνης, Εκδόσεις Γαβριηλίδης 2008. 

music: No Stars in Tokyo των Because of the Ghosts, από το The Tomorrow We Were Promised Yesterday CD, Feral Media records 2006.

Jeffrey Lee Pierce - Anarchic Blues: Live in Slovenia 1994

Music Melon Records

2011

Αυτός ο δίσκος δεν είναι για αυτούς (η τουλάχιστον τους περισσότερους απ’ αυτούς) που το αγαπημένο τους κομμάτι από Gun Club είναι το Sex Beat. Αυτοί ας συνεχίσουν την ακρόαση του Fire of Love και μετά το πρώτο τραγούδι για να ακούσουν τον Robert Johnson δια φωνής Jeffrey Lee να κυρρήτει τα Blues, ας ξαπλώσουν κάτω στο χώμα στήνοντας αυτί για να αφουγκραστούν την ανάσα της μάνας γης, και έπειτα ας σηκώσουν το βλέμμα για να δουν το χαμόγελο του Watermelon Man, ας περάσουν μια βόλτα από το θανατερό πάρτι του σπιτιού της Highland Ave, ας ξεφυλλίσουν την ιστορία του Las Vegas δίνοντας μεγάλη προσοχή στο εδάφιο 5 για να ονειρευτούν μέσα στα όνειρα του Pierce, ας πηδήξουν για μια βόλτα στο αμάξι του Μother Juno που κοσμεί πάνω-πάνω και το παρόν blog, και ας συνεχίζουν την περιπλάνηση στην suburbia τουλάχιστον μέχρι να συναντήσουν μέσα στα σκοτάδια τον Lucky Jim  που θα τους αποκαλύψει μαζί με την επόμενο μονοπάτι, και ένα από τα τελευταία μεγάλα blues τραγούδια του περασμένου αιώνα που γλύφει σαν σκύλος την καρδιά σου, το Cry to Me (για αυτό ειδικά θα τα πούμε πιο καλά σύντομα από την κρύπτη). 
Από κει και πέρα αναλαμβάνει οδηγός ο Cypress Grove, και ο δρόμος μέχρι το Anarchic Blues είναι πλέον πλατύς και ανοιχτός. 
Όσοι έχουν ήδη εντρυφήσει (σε υπερθετικό είμαι σίγουρος βαθμό) σ’ αυτή την διαδρομή, δεν νομίζω ότι χρειάστηκε καν να διαβάσουν αυτές τις γραμμές. 

Υ.Γ. Μια λεπτομέρεια (απ’ αυτές που κάνουν όμως την διαφορά) που έρχεται να μας υπενθυμίσει μέσα σ’ όλα τα άλλα το Anarchic Blues: το πόσο έχει επηρεάσει η φωνή του Ramblin’ Jeffrey Lee την ερμηνεία του Eugene. Ορισμένες στιγμές νομίζεις ότι ακούς το παπαδοπαίδι από το Denver να ψέλνει.