Παρασκευή 6 Ιανουαρίου 2017

another list in the wall... 2016



Επειδή εμείς κύριοι και κυρίες, τηρούμε τις υποσχέσεις μας, ιδού...
14 + 1 κομμάτια μερικά παρμένα μέσα από singles αλλά τα περισσότερα μέσα από δίσκους που αν μη τι άλλο αξίζουν έστω ένα άκουσμα.
Ειδικά άλμπουμ σαν το Settlers των (του) Western Skies Motel ή το Spirits Furnace του The Bones of J.R. Jones ή και το Deep in the Well των Vincas, μου είναι ακατανόητο πως δεν βρήκαν τον δρόμο σε καμία από τις εγχώριες λίστες που έπεσε το μάτι μου... αλλά θα μου πεις εδώ τα παιδιά έχουν άλλες σοβαρότερες δουλειές, ασχολούνται με τις τελευταίες σαχλαμάρες του Iggy, του Cave και των Radiohead με τους τελευταίους δεν ασχολήθηκα ποτέ, δεν αντέχω την κλάψα του τραγουδιστή τους, αλλά οι φετινοί δίσκοι των δύο πρώτων νομίζω ότι μόνο οίκτο μπορούν να προξενήσουν σε κάποιον ορκισμένο αλλά έστω λίγο αντικειμενικό οπαδό τους.
Αυτά για την ώρα.

01.  Mountain Witch – The Dead Wont Sleep (Burning Village LP)
02.  Vincas – Unburied (Deep In The Well LP)
03.  Hoodlum Shouts – Split The Bone (Heat Island CD)
04.  Dan Howls – The Prince Of Wails (Howler EP)
05.  Thirsty Eyes – Two Tracks (I love you without words) (Modesty Between Strangers 7 Single)
06.  Garret R. Cooper – Mine Is A World (Jardin Digital Album)
07.  Dim Locator - Six Miles Deep (Six Miles Deep CD)
08.  Minor Birds – Wendy (Digital Single)
09.  Trappist Afterland – Sundog (Gods Good Earth CD)
10.  The Bones Of J.R. Jones – Bless Your Soul (Spirits Furnace LP)
11.  Eyes Unclouded – Run Away (ST Digital EP)
12.  Dhead Shaker – Im A Wolfman (Digital Single)
13.  RT Valine – Oklahoma (Oklahoma Digital Album)
14.  Western Skies Motel – Migratory Birds (Settlers LP)
15.  Bonus Track: The Wasted Sons – Like A Ghost (Live Recording)



Τετάρτη 4 Ιανουαρίου 2017

new year's wails



Αγαπητά μου ρεμάλια και ήρωες αναγνώστες ή ρεμάλια ήρωες που θα έλεγε και ο Τσιφόρος, που χαθήκατε? Καμία ντροπή, καμιά ευχή, κανέναν χαιρετισμό στους συντάκτες αυτού του βλογκ? Ας είναι... Εμείς ως υπεράνω πάντων ο αγών, σας ευχόμαστε ολόψυχα καλή χρονιά, και άμα την δείτε μη ξεχάσετε να μας γράψετε.

Λέγαμε να μην ετοιμάσουμε λίστα για την χρονιά που μας έφυγε για λόγους που δεν είναι του παρόντος, αλλά βλέποντας τις ειδεχθείς επιλογές και τις εγκληματικές απουσίες στις περισσότερες από αυτές που έπεσε το μάτι μας, ελπίζουμε εντός των ημερών να σας έχουμε έτοιμο ένα μιξτειπ με τραγούδια από άλμπουμ που φέρουν στην ούγια γραμμένο το 2016 και που φυσικά όπως πολύ καλά γνωρίζετε, Μόνο εμείς ξέρουμε να φτιάχνουμε.

Ως τότε έχετε τις ευχές μας είπαμε, αλλά πάρτε και ένα ορεκτικό από μια νέα αυστραλέζικη φωνή, που φαίνεται να κατέχει τα blues, έχει το ταιριαστό όνομα  Dan Howls και μόλις πριν από λίγους μήνες κυκλοφόρησε το πρώτο του EP με τον ακόμη πιο ταιριαστό τίτλο Howler!

Prince Of Wails το άσμα, και παραβαίνοντας τον κανόνα του να μη γίνονται αφιερώσεις από εδώ μέσα, θα ήθελα να το αφιερώσω στον φίλο μου τον Γιάννη που... θρηνεί αυτόν τον καιρό.

Για περισσότερο θρήνο εδώ: https://danhowls.bandcamp.com/
 

Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2016

τα ρημάδια της ζωής



Σαν πρώην άνθρωπος πρέπει να ξεριζώσω από μέσα μου κάθε ιδέα και κάθε αίσθημα που είχα άλλη φορά... Αυτό μπορεί νάναι σωστό... Αλλά γιατί τότε... εγώ και όλοι εμείς δε θα φτιάξουμε τίποτα αν τα απορρίψουμε αυτά τα αισθήματα;

-       Εδώ αρχίζεις να μιλάς λογικά ενθαρρύνει ο δάσκαλος.

-       Μας χρειάζεται κάτι άλλο, ένας άλλος τρόπος να δούμε τη ζωή, άλλα αισθήματα... μας πρέπει κάτι νέο, γιατί και μεις οι ίδιοι είμαστε ένας νεωτερισμός στη ζωή.

-       Το δίχως άλλο, εμείς έχουμε απ αυτό, λέει ο δάσκαλος.

-       Και τι μας χρειάζεται αυτό λέει «Το Τέλος». Δεν είναι αδιάφορο ό,τι λένε κι ότι σκέπτονται;  Εμείς δεν έχουμε πολύ να ζήσουμε... Εγώ είμαι σαράντα χρονών, εσύ πενήντα... κανένας από μας δεν είναι κάτω από τριάντα... Μα και είκοσι χρονών αν είμαστε, δε θα πηγαίναμε πολύ ζώντας μια τέτοια ζωή.

-       Κι ύστερα τι είδος νεωτερισμοί είμαστε μεις; μουρμουρίζει ο Αποφάγιας, η αλαναρία ζούσε σ’ όλες τις εποχές.

-       Μα οι αλανιάρηδες έφτιαξαν τη Ρώμη! λέει ο δάσκαλος.

-       Μα βέβαια, βέβαια, λέει χαρούμενα ο ίλαρχος, μήπως ο Ρωμύλος και ο Ρώμος δεν ήτανε κι αυτοί από τους ξυπόλυτους;
Και μείς όταν θάρθει η ώρα μας, και μεις θα φτιάξουμε κάτι
    
-       Ταραχές στους δρόμους! φωνάζει ο Αποφάγιας. Και γελάει ευχαριστημένος. Είναι ένα απαίσιο, καυστικό γέλιο. Τον υποστηρίζει ο Σίμτσοφ και ο διάκος, ο «Ενάμιση Τάρας». Τα απλοϊκά μάτια του χαμινιού, του Μετέωρου, γυαλίζουν ζωηρά και τα μάγουλά του κοκκινίζουν.
«Το Τέλος» μιλά, θα έλεγε κανείς πως τραβάει σφυριές πάνω στα κεφάλια.

-       Όλα αυτά είναι βλακείες... ονείρατα... τίποτε δεν στέκεται...

Ήτανε παράξενο ν ακούει κανείς να συζητάνε αυτοί οι ξεπεσμένοι της ζωής, οι κουρελιάρηδες, μουσκεμένοι στο οινόπνευμα, στο μίσος, στην ειρωνεία και στη λάσπη. 


text – Μαξίμ Γκόρκι – Τα ρημάδια της ζωής, μετάφραση Κοραλία Μακρή, εκδόσεις Κοροντζή 1980. 
music – La Mancha Negra – Lonesome Whistle, La Mancha Negra LP, Zenith Records 2013.