Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2014

songlines, rivers of tears



Οραματίζομαι ότι τα Μονοπάτια των Τραγουδιών απλώνονται πάνω σε ηπείρους και αιώνες·  όπου βάδισαν άνθρωποι άφησαν το χνάρι ενός τραγουδιού (που την ηχώ του τη διακρίνουμε πότε-πότε)· κι ότι τούτα τα χνάρια πρέπει να φτάνουν πίσω στον τόπο και τον χρόνο, σε κάποια απομονωμένη κοιλάδα της αφρικάνικης σαβάννας, όπου ανοίγοντας το στόμα του ο Πρώτος Άνθρωπος, παρά τους τρόμους που τον περικύκλωναν, φώναξε την πρώτη στροφή από το Παγκόσμιο Τραγούδι, «ΕΙΜΑΙ!»...
...«Η μουσική», είπε ο Αρκάντυ, «είναι μια τράπεζα μνήμης, για να βρίσκει κανείς τον δρόμο του μέσα στον κόσμο». 

image: Το εξώφυλλο της πρώτης έκδοσης –Franklin Press 1987- του “The Songlines.
text: Bruce Chatwin The Songlines, στα ελληνικά, «Τα Μονοπάτια των Τραγουδιών», μετάφραση Σοφία Φιλέρη, εκδόσεις Χατζηνικολή 1990.
music: Kev Carmody – River Of Tears, Eulogy (For A Black Person) CD, Festival records 1991.