where the doom town ends

Σάββατο μεσημέρι, γύρισα σπίτι από μπυροποσία με φίλο παλιό και δοκιμασμένο, σε έναν απ’ τους λίγους καφενέδες που έχουν μείνει στο κέντρο. Πρωί-πρωί ως συνήθως μαζί του, οι παππούδες κουστουμαρισμένοι με τάβλι και ελληνικό και μεις με μπύρα και κουβέντες για τα παλιά, τα καινούργια, για πεθαμένους και ζωντανούς, ολίγον από κρίση (τι να λέμε…), και πολύ από μουσικές και βιβλία, ξέρετε όλα εκείνα τα ωραία πράγματα που λένε οι άντρες μεταξύ τους μπας και ψηλώσουν, και με τις γυναίκες μπας και γαμήσουν.

Όπως ήμουν ξαναμμένος απ’ την μπύρα λοιπόν έβαλα να ακούσω  το φρέσκο-φρέσκο Landscapes of Disease των Bloody Gears, (θα τα πούμε άλλη ώρα για αυτούς) μετά το γύρισα στους ποιους άλλους, τους Wipers, μέχρι που έφτασα στο Doom Town οπότε έβαλα σφήνα και αυτούς…και ανέβασα κι άλλο την ένταση. Μας το αφιερώνω. 

Born Dead Icons - Doomtown:

Monday morning gunk: Κι εκεί που ήμουν έτοιμος να ανεβάσω τα προηγούμενα να και ο Stam στο heretodaygonetomorrow να θυμάται τον last bandit, τον Nikki Sudden που έφυγε τέτοια μέρα πριν 6 χρόνια…Χάνεται τέτοια ευκαιρία να βάλω ξανά ένα από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια, σε φρεσκαδούρα γαμεί και δέρνει εκτέλεση?

Μας το αφιερώνω κι αυτό…

Circo Fantasma feat. Phil Shoenfelt - Where the Rivers End:

Circo Fantasma - Playing With Ghosts

Antistar Records
2012

Οι Circo Fantasma με έθισαν στο παιχνίδι τους -χειρότερα και από κουμάρι- μια για πάντα με το I Knew Jeffrey Lee, εκείνον το δίσκο δηλαδή που απέδειξε ότι αν και η γνωριμία τους με τον Pierce πέρα από την μουσική του, ήταν μια δυο ματιές που ίσως αντάλλαξαν κάποιο βράδυ μέσα σε ένα μικρό κλαμπ, όντας αυτός στην σκηνή και εκείνοι στο ακροατήριο, αυτό φάνηκε αρκετό ώστε το πνεύμα να εμφανίζεται σαν το φάντασμα του αυτοκινητόδρομου, μέσα στην δική τους μουσική.

Το I Knew Jeffrey Lee είναι ένας δίσκος που αν και στην πλειοψηφία τους τα τραγούδια είναι συνθέσεις άλλων, φέρει ανεξίτηλο το όνειρο των δημιουργών του για μια εσωτερική αναζήτηση της μυθικής και απολύτως εικονικής σκηνής των εκφραστών αυτών των «λάθος» και βρώμικων blues, που ίσως είναι  και τα μόνα blues που μπορούν σήμερα πραγματικά να υπάρξουν. Μπάντες και ονόματα όπως οι Bad Seeds, οι These Immortal Souls, ο Hugo Race, οι Crime and the City Solution, οι Einsturzende Neubauten, η συμμορία των Gluck/Sudden/Howard/Pierce/Soundtracks του I Knew Buffalo Bill, και οι άλλοι εκπρόσωποι αυτής της τεχνητά πλασμένης για το κοινό όραμα της μπάντας σκηνής, όπως είχε πει ανάμεσα σε πολλά άλλα και ο Nicola Cereda σε μια παλιά συνέντευξη που είχαμε κάνει για το tranzistor, που μπορείτε να διαβάσετε στο αμέσως προηγούμενο ποστ.

Οι Circo Fantasma συνεχίζουν αυτή την αναζήτηση από ‘κει που σταμάτησαν με το I Knew Jeffrey Lee, και έξι χρόνια μετά έρχονται παρέα με ολόκληρη κομπανία από ζώντες και τεθνεώτες να μας παρουσιάσουν το νέο τους άλμπουμ Playing with Ghosts.

Ο Nikki Sudden (σε παλιότερες ηχογραφήσεις) τους συνοδεύει και πάλι, ενώ στην παρέα προστίθεται ο Jeremy Gluck για να τραγουδήσει μαζί τους το Road of Broken Dreams του Nikki (όπως είχαν κάνει και αυτοί στο Victim Of Dreams του Gluck, το 2008) αλλά και ο Phil Shoenfelt για να κάνει να ακουστεί ακόμη πιο συγκλονιστικό το Where the Rivers End των Jacobites (μήπως έχω προφητικές ιδιότητες ρε πούστη μου?), αλλά  και το δικό του Devil’s Hole.

Το The Garden των Neubauten το Nick The Stripper των Birthday Party, το Marry Me (Lie!Lie!) των These Immortal Souls, και το Carry Home των Gun Club, μαζί με τις δικές τους συνθέσεις και τις παλιότερες συνεργασίες με τον Sudden είναι τα υπόλοιπα κομμάτια που επιλέγουν αυτή την φορά για να συνεχίσουν να παίζουν μέχρι τα ρέστα τους, αυτό το παιχνίδι των φαντασμάτων. Ένα παιχνίδι που για όλους όσους συμμετέχουν, παρόντες και απόντες μοιάζει χαμένη υπόθεση απ’ την αρχή, γιατί έτυχε να ζουν σε λάθος εποχή, αλλά οι μεγάλοι παίκτες λέει, ασχολούνται μόνο με τις χαμένες υποθέσεις. Αυτός ο δίσκος έκλεισε θέση στα καλύτερα του ’12 από τώρα…Το θέμα είναι αν εμείς θα ήμαστε σε θέση να κάνουμε λίστες τότε…

myspace

Θα κλείσουμε με το δεύτερο μέρος μιας πρόσφατης συνέντευξης του Nicola Cereda στο ιταλικό ραδιόφωνο, όπου όλοι εμείς που δεν ξέρουμε ιταλικά μπορούμε τουλάχιστον να απολαύσουμε το Where The Rivers End στην αρχή και το Carry Home στο τέλος.

Και επειδή με έπιασε το μεράκι, στο δεύτερο βίντεο, από τον προηγούμενο δίσκο τους, το I Knew Jeffrey Lee, Big Store!