Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 2013

evil thing


Αυτό είναι «παράνομος» το νόμο που ξεφεύγει:
Για να μη κάνει τίποτα στα πάντα αυτός θα στέργει.
Στη τράκα ζει όπου μπορεί κι είναι δειλό θρασίμι,
Διπρόσωπος, απόβρασμα δεν κάνει για τακίμι.
Απατεώνας, δουλικός, μπράβος ξανθός γι’ αράπης;
Με μαστοριά πορεύεται στη στράτα της απάτης.
Μαϊμού, ρουφιάνος γυναικών, γυναίκα στην ανάγκη,
Για να ‘χει κάποιο ποσοστό παίρνει ψυχές φαλάγγι…
Μπορεί να τον κρεμάσουνε ή Δήμιος να γίνει,
Ευνούχος, έμμισθος φονιάς, τίποτα δεν αφήνει.
Ακόμα και ο χάροντας τον έχει αποστραφεί,
Τον έφτυσε ο θάνατος τον φτύνει κι η ζωή.
Τρώει τα πάντα και σκατά μ’ αντάλλαγμα χρυσάφι,
Ζει όμως και με τίποτα έχει ψυχή σαράφη.
Είναι φορέας πολλαπλών ποικίλων ονομάτων,
Πότε γιορτάζει; Προφανώς πως των Αγίων Πάντων.
Κατά καιρούς ονόματα διάφορα έχει πάρει,
Μα του κελιού του τα’ αρχικά τον έχουνε σταμπάρει.
Τι τάχα τον καθοδηγεί; Ο έρωτας; Τα πάθη;
Όλα τα έχει παραβεί, έχει πνιγεί στα λάθη…
Το μίσος; Όχι. Η κλοπή; Μήτε τον πολύνοιάζει,
Μήπως και βίτσιο σκοτεινό τη σάρκα του ταράζει;
Όχι δεν είναι ούτ’ αυτό μα ‘χει ψυχή πουτάνα,
Στη τέχνη του διαγουμιστή είναι «καημένη μάνα».
Σκόντο δεν έκανε ποτέ μήτε και του διαβόλου,
Και καθετί έξ’ απ’ αυτό το θεωρεί: «του κώλου».
Χτυπιέται και ταυτόχρονα το χτύπημα γυρίζει,
Εκεί ‘ναι μόνο καθαρός, αυτό τον εξαγνίζει.

image: Η κλασσική σκιά του αξιότιμου κυρίου Count Orlok, από το Nosferatu του F.W Murnau.
text: Tristan Corbiere - Le Renegat, στα ελληνικά: Ο παράνομος, από το βιβλίο Άνθρωποι της Θάλασσας (Gens De Mer 1868), μετάφραση Νίκος Χειλαδάκης, εκδόσεις Εκάτη 2009. 
music: Uncle Acid & the deadbeats – Death’s Door, Blood Lust CD, Killer Candy Records 2011.